اعلام سیستم کنفدرالیسم دموکراتیک کردستان

از مرحله بحرانی‌ای می‌گذریم که تاریخ برای انسانیت همراه با فرصت پیشرفت‌های بزرگ، خطرات جدیی را در درون هم به‌همراه داشته، در خاورمیانه، وضعیت و کائوسی جدی که به‌عنوان جنگ جهانی سوم نامگذاری شده در جریان بوده و کردستان نیز در مرکز این چالش‌ها و درگیری‌ها قرار گرفته است.

علی‌رغم مقاومت محدود ستاتوی سیاسی کهنه، نیروهای سرمایه جهانی در حال جستجوی برون‌رفتی از کائوس در چارچوب منافع خود بوده و خلق‌ها نیز با تکیه بر آزادیخواهی و اشاعه سیستم دموکراتیک، در تلاش برای گذار از وضعیت کائوس می‌باشند. در این شرایط، به‌ طور خلاصه‌ می‌توان خطوط اصلی آن را این‌گونه‌ تشریح نمود؛

1. بشریت بر بنیان انقلاب زراعی در اکوسیستم زاگرس، تا اوایل قرن 19 آمده است. در اوایل قرن 19 انقلاب تکنولوژی به‌عنوان دومین انقلاب بزرگ روی داد. این انقلاب در شکل‌گیری دولت‌ـ ملت نقش قابل‌توجهی را ایفا کرد. سیستم دولت‌ـ ملت نیز در اواخر قرن بیستم، در برابر آزادیخواهی، دموکراسی و پیشرفت اجتماعی به‌صورت جدی‌ترین مانع درآمد.

2. اصل “حق تعیین سرنوشت” ملت‌ها توسط خود که در ابتدای قرن بیستم رشد یافت, به‌عنوان حق تأسیس دولت معنا یافت. دولت‌ـ ملت‌ها که بر این اساس شکل گرفتند، امروزه در مقابل پیشرفت به‌صورت مانعی جدی درآمده‌اند. سازمان ملل که بر دولت‌ـ ملت تکیه کرده کارایی خود را از دست داده است. جنگ خلیج و وضعیت کنونی عراق اثبات این مساله هستند.

3. راه اساسی خروج از این وضعیت، نه پیشرفت گلوبالیسم منطبق با دولت‌ـ ملت، بلکه سیستم کنفدراتیو دموکراتیک کاملاً متکی بر خلق است که نیرویش را از توده‌های مردمی می‌گیرد. در تاریخ بشریت، همجنانکه پدیده‌ی دولت ازلی نبوده، دولت‌ـ ملت نیز ابدی نیست. امروزه گلوبالیسم و دولت‌ـ ملت در حال گذار هستند. به‌علت اینکه در این مرحله، امپریالیسم, مدل سیستم جدی جدیدی را ارایه نداده، بحران موجود سیستم عمیق‌تر شده و به کائوس تحول یافته است.

4. در این وضعیت، یگانه آلترناتیو، کنفدرالیسم دموکراتیک است. این، شیوه پرامیت‌گونه یک مدل سازمانی می‌باشد. در اینجا بحث، گفتگو و تصمیم‌گیری از آن جامعه است. از میان توده‌های مردم تا بالاترین سطح، نماینده‌ها طی انتخابات انتخاب شده و در بالا کوردیناسیونی را تشکیل می‌دهند. نمایندگان خلق سالانه همچون مأمورها کار خواهند کرد.

5. در درون چاره‌یابی مشکلات حاد تاریخی و اجتماعی خاورمیانه، سیستم کنفدرالیسم دموکراتیک راه چاره است. تحمیلات سیستم کاپیتالیسم و نیروهای امپریال، دموکراسی را رشد نخواهند داد، مگر اینکه بتوانند دموکراسی را استثمار کنند. در سیستم کنفدرالیسم دموکراتیک، حاکم‌گشتن گزینه پیشرفت دموکراسی از درون توده‌های مردمی اساس می‌باشد. این سیستم، سیستمی است که تمایزات اتنیکی، دینی و طبقاتی موجود در جامعه را مد نظر قرار می‌دهد.

6. برای کردستان نیز، حق تعیین سرنوشت خویش، تشکیل دولت بر اساس ملی‌گرایی نبوده، بلکه بدون مشکل‌دانستن مرزهای سیاسی و اساس‌نگرفتن مرزها حرکت برقراری دموکراسی توسط خود است. در تشکیلات کوردیی که در ایران، ترکیه، سوریه و حتی در عراق، به‌وجود خواهند آمد، با متحدکردن فدراسیون‌های خود نیز، کنفدرالیسم فوقانی را تشکیل می‌دهند.

7. در کنفدرالیسم دموکراتیک کوردستان، تصمیمات اصلی اجرایی ازآن مجلس روستا، محله و شهر و نمایندگان آنان است. بنابراین، تصمیمات خلق و توده‌های آن دارای اعتبار می‌باشد.

مواردی را که‌ در ارتباط با جهان امروز، خاورمیانه‌ و کردستان مشخص ساختیم، این واقعیت را نشان می‌دهد که‌ سازماندهی کنفدرالیسم دموکراتیک کردستان وظیفه‌یی تاریخی است که‌ عاجل، دست‌برنداشتنی و نبایستی آن را به تأخیر انداخت. بر این اساس، آغاز مرحله‌ی ایجاد کنفدرالیسم دموکراتیک، از لحاظ تاریخی گامی تازه‌یی است که بسیار واجب، آزادی‌بخش و هیجان‌برانگیز می‌باشد.

کنفدرالیسم دموکراتیک کردستان، سیستمی دولتی نیست، بلکه سیستم دموکراتیک غیردولتی خلق است. سیستمی است که تمامی اقشار خلق و در رأس آنان، زنان و جوانان، سیاست سازماندهی دموکراتیک خود را تعیین کرده و بر اساس شهروند کنفدراسیونی مستقیم و برابر، مجالس شهروند آزاد خود را در منطقه ایجاد می‌کند. بنابراین، بر مبانی نیروی ذاتی و خودکفایی ذاتی تکیه می‌کند. نیرویش را از خلق گرفته و در عرصه‌ی اقتصاد نیز، رسیدن به خودکفایی را می‌پسندد.

کنفدرالیسم دموکراتیک کردستان، نیرویش را از عمق تاریخ اجتماعی و تجربه فرهنگی غنی به‌وجودآمده در تاریخ مزوپوتامیا می‌گیرد. از سیستم کلان و کنفدراسیون‌های عشیره‌یی طول تاریخ تمدن که تا روزگار ما با ساختار کومینال‌ـ دموکراتیک جامعه طبیعی به مرکزی‌شدن جامعه دولت‌گرا وارد نشده اتکا دارد. از لحاظ تاریخ معاصر، PKK که در همه‌ی عرصه‌ها و در رأس آنها در زندان و کوهستان‌ها با تقدیم هزاران شهید و با مبارزه‌یی گسترده که بیش از سی سال طول کشید, بر‌ حقیقت خلقی میهن‌دوست زندگی آزاد نیرو و تجربه سازماندهی دموکراتیک متکی است.

کنفدرالیسم دموکراتیک، دولت‌ها را طی رفرمی ریشه‌یی به درجه‌یی حساس در برابر دموکراسی رسانده، بر سر راه دموکراتیزاسیون ایجاد مانع نکرده، خواهان ازمیان‌برداشتن همه موانع بوده و در راستای این هدف، مبارزه می‌نماید. از این به‌بعد، سه حقوق معتبر می‌باشند: حقوق اتحادیه اروپا، حقوق دولت یونیتر و حقوق کنفدال دموکراتیک. دول یونیتر ایران، عراق، ترکیه و سوریه در صورت به‌رسمیت‌شناختن حقوق کنفدرال خلق کورد، این خلق نیز، حقوق آنها را قبول نموده و بر این اساس، می‌توانند باهم به توافق برسند.

کنفدرالیسم دموکراتیک با شناخت همه موجودیت‌های فرهنگی، ارتقا و آزادی بیان‌شان را مبنا قرار می‌دهد. بر این اساس، چاره‌یابی دموکراتیک مشکل کورد، قبول هویت کورد در هر سطحی و رشد و پیشرفت فرهنگ و زبان کوردی را از وظایف اصلی خود می‌داند.

کنفدرالیسم دموکراتیک، مدل جامعه اکولوژیک را می‌پسندد. در مقابل فشارهای جامعه‌ی جنسیت‌گرا مبارزه‌ی پرجانبه‌یی نموده و برای گذار از آن، مبارزه‌ی آزادیخواهی زن را مبنا قرار می‌دهد. با تکیه بر آزادیخواهی جنسیتی و اکولوژیک، بر اساس سازماندهی دموکراتیک جامعه‌ی کورد در هر جایی که باشند، در برابر هرگونه پسرفت و واپس‌گرایی مبارزه را در اولویت قرار می‌دهد. حقوق و آزادی‌های فردی را همواره با پیشرفت دموکراتیک جامعه یکی می‌سازد.

کنفدرالیسم دموکراتیک، چاره‌یابی مشکلات اجتماعی را بدون بکارگیری زور و خشونت مبنا قرار داده، به‌عبارتی بر سیاست صلح تکیه می‌نماید. در برابر حملات علیه میهن، خلق و آزادی‌ها و در جهت پایمال‌نشدن حقوق، در وضعیت دفاع مشروع قرار می‌گیرد.

کنفدرالیسم دموکراتیک، جنبش برقراری دموکراسی و ارگانیزاسیون سیستم اجتماعی خلق کورد توسط خود می‌باشد. در داخل، ملت دموکراتیک و در خارج نیز، بیانگر ساختاری فراملی است. با تکیه بر آزادی سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، اعتقادی، مذهبی، اتنیکی، جنسیتی جامعه، سازماندهی‌های عرصه‌ی اکولوژیک و کومینال را متحد ساخته و ارگانیزاسیون خودمدیریتی جامعه‌ی سازمان‌یافته است. بر این اساس، همه اقشار جامعه و در رأس آنها سازماندهی زنان و جوانان را به ایجاد سازماندهی‌های دموکرتیک، افزایش و ارتقای عملیات‌های دموکراتیک و خودمدیریتی فرا می‌خوانم.

کنفدرالیسم دموکراتیک، بیانگر اتحاد دموکراتیک خلق کورد در هر چهار بخش کردستان و هر جای دنیا که در آن قرار دارند می‌باشد. ملت کورد در راستای چاره‌یابی مشکلات داخلی خود، اصل اتحاد دموکراتیک را مبنا قرار می‌دهد. گرایشات دولت‌شدن بر بنیان ملی‌گرایی را که دوران آن به‌سر رسیده است، به‌عنوان تداوم مفهوم دولت‌ـ ملت می‌بیند. به‌علت ناکارآمدبودن این‌گونه گرایشات در چاره‌یابی مشکل کورد و پیشبرد جامعه کورد، این نیروها را بر اساس اتحاد ملت دموکراتیک و در جهت دموکراتیزاسیون، به مشارکت در کنفدراسیون دعوت می‌نمایم.

کنفدرالیسم دموکراتیک، برای اینکه بر ذهنیت ژرف دموکراتیک و آگاهی آزادیخواهی اتکا دارد، بدون ایجاد هیچ‌گونه تبعیضی در میان خلق‌ها, اتحاد آزادـ برابر همه خلق‌ها را مبنا قرار می‌دهد. به جای ملت دولت‌گراـ ملی‌گرای متکی بر مرزهای قاطع، ملت دموکراتیک را گسترش می‌دهد. بر این اساس، طرفدار اتحاد تمامی خلق‌های خاورمیانه و نیروهای دموکراسی‌خواه است. ارتباط با دولت‌های همسایه و سازماندهی بر اساس تحقق‌بخشیدن حقوق سیاسی، اجتماعی، فرهنگی را مبتنی بر اصل اتحاد آزاد و برابر مدنظر قرار می‌دهد. بر این اساس، در جهت اتحاد کنفدرال دموکراتیک خلق‌های منطقه، دولت‌های همسایه را به موضع‌گیری دموکراتیک فرا می‌خوانم.

کنفدرالیسم دموکراتیک، در مقابل امپریالیسم جهانی، طرفدار دموکراسی جهانی خلق‌هاست. در سده 21 سیستمی است برای تمامی خلق‌ها و کل بشریت. این نیز به‌معنای حرکت به‌سوی کنفدراسیون دموکراتیک در سطح جهانی و راهپیمایی به‌سوی عصر جدیدی می‌باشد. بر این اساس، همه انسان‌های دموکرات را جهت ساختن دنیایی تازه تحت عنوان کنگره‌ی دموکراتیک جهانی فرا می‌خوانم.

بر اساس این مبانی، نوروز سال 2005 نیز با اعلان سیستم کوما کوملن کردستان به‌عنوان اتحاد و سازماندهی کنفدرال‌ـ دموکراتیک خلق کورد در دست‌یابی خلق‌مان به فلسفه زندگی‌ای تازه و سیستمی مفیدتر باور دارم. من بنیانگذاری آن را برای خود شرف می‌بینم. در زمان فراخوانی همه خلق‌مان به اتحاد و خودمدیریتی و سازماندهی دموکراتیک خود در زیر پرچمی با زمینه‌ای سبزرنگ، خورشیدی زردرنگ بر روی آن و ستاره‌ای سرخ‌رنگ در درون آن، فرا خوانده، این پرچم را با شرف به اهتزاز درآورده و بیان می‌کنم که همانگونه‌ که‌ تا به‌ امروز کوشیده‌ام از این به‌ بعد نیز وظیفه‌‌ی رهبری را با موفقیت و سربلندی تداوم بخشیده؛ در این بهار که از هر بهاری به آزادی نزدیک‌تریم، نوروز را به خلق‌مان، خلق‌های منطقه و رفقا تبریک گفته و سلام و درودهای خود را ابراز می‌دارم.

 

20مارس 2005

عبدالله اوجالان

رهبر کوما جواکن کردستان


Notice: Undefined variable: meta_text in /home/abdullahocalan/public_html/fa/wp-content/themes/xwe/content-single.php on line 53