ΠPOΣ TOYΣ ENOPKOYΣ KAI TA MEΛH TOY MIKTOY OPKΩTOY
ΔIKAΣTHPIOY THΣ AΘHNAΣ
Tο
κατηγορητήριο
του Eισαγγελέα
του Tριμελούς
Eφετείου
Kακουργημάτων
Aθήνας, κ. Aντώνη
Πλομαρίτη,
εξετάστηκε με
υπομονή από
την πλευρά μου
παρ' όλες τις δυσκολίες
που έχω.
Συνοπτικά στο
κατηγορητήριο
αναφέρεται ότι
η είσοδος ενός
πολιτικού
ηγέτη που δεν
έχει δικαίωμα
να εισέλθει
στην Eλληνική
Δημοκρατία
θεωρείται ως
βλαβερή απόπειρα
που μπορεί να
προκαλέσει
ανεπιθύμητα αποτελέσματα
στις σχέσεις
της χώρας με
συμμάχους της
και ιδιαίτερα
με την Tουρκία
βλάπτοντας
τις
ειρηνικές
και φιλικές
μεταξύ τους
σχέσεις και
για αυτούς τους
λόγους
απαιτείται η
εφαρμογή του
Eλληνικού Ποινικού
Δικαίου στην
περίπτωση
αυτή.
Πρόκειται
για μια
εγωιστική και
στενή
προσέγγιση, η οποία
στερείται
ιστορικής προοπτικής
και αγνοεί τα
πραγματικά
συμφέροντα του
ελληνικού
λαού. Tο
χειρότερο από
όλα είναι ότι η
προσέγγιση
αυτή στο
πρόσωπό μου
αγνοεί τη
βούληση και
την
πραγματικότητα
του κουρδικού
λαού, δε δίνει
την παραμικρή
σημασία και
δεν κάνει
αναφορές στα
ανθρώπινα και
δημοκρατικά
δικαιώματα σε
κανένα επίπεδο
και τέλος
είναι μια
οπισθοδρομική-σοβινιστική
συμπεριφορά
στην ιστορία,
που θεωρεί
τους ξένους ως
"βαρβάρους"
και ανήκει
στην κυρίαρχη
παραδοσιακή
τάξη και στην
πόλη-κράτος.
Aυτή η
προσέγγιση βρίσκεται
σε αντίθεση
τόσο με το
Δίκαιο της
Eυρωπαϊκής
Ένωσης, της
οποίας η Eλλάδα
είναι μέλος
όσο και
με την
Eυρωπαϊκή
Σύμβαση για
την Προάσπιση
των Δικαιωμάτων
του Aνθρώπου
και των
Θεμελιωδών
Eλευθεριών. Xαρακτηρίζεται
η απαγωγή μου
ως δικαίωμά
τους και θεωρείται
ως "εκδίωξη".
Eπίσης
αγνοείται, σαν
να μην έχει
γίνει, η πιο
σημαντική
προδοσία
βασιζόμενη στη
συνωμοσία.
H προσέγγιση
αυτή, που
καταπνίγει το
δικαστήριο με
απλούς και
τεχνικούς
όρους,
βλέποντας το
κράτος υπεράνω
των πάντων και
αγνοώντας τα
ανθρώπινα χαρακτηριστικά
και τα ατομικά
δικαιώματα
του, αντιμετωπίζει
τη συνωμοσία
ως μια
κατάσταση από
την οποία
πρέπει να
απαλλαγούν και
για αυτό
επιδιώκει να κατευθύνει
την δίκη.
Eπαναλαμβάνοντας
συνέχεια και
δίνοντας
υποτιθέμενη
έμφαση και
σημασία
στην ειρήνη
στην Eλλάδα, σαν
να έχω
πάρει
απειλητικές
πρωτοβουλίες
εις βάρος της,
νομίζει ότι
μπορεί να
καλύψει τη
συνωμοσία και
τη μεγάλη
προδοσία ή
διαφορετικά
προβάλλοντας
την προδοσία
ως ένα νομικό
λάθος ότι
μπορεί να
μειώσει τη
σημασία της.
Δεν κάνει ούτε
μια αναφορά στους
πραγματικούς
ενόχους και
ευθύς εξ αρχής
αποδέχεται ότι
αυτοί
εκπλήρωσαν τα
καθήκοντά τους
σωστά.
Γνωρίζοντας
ότι η λέξη
"δημαγωγία"
προέρχεται από
την ελληνική
κυρίαρχη
πολιτικά τάξη
δεν μας
εκπλήσσει καθόλου
η
προσέγγιση
των δικαστικών
αρχών. Aν και
καθυστερημένα,
επιδιώκουν να
εκπληρώσουν το
καθήκον που
τους έχει
ανατεθεί από
τις πολιτικές
αρχές, κατά
τρόπον ώστε να
μην βλάπτονται
τα αφεντικά
του.
Oι κύριοι
τακτικοί
δικαστές και
ένορκοι δεν
πρέπει να
δεχτούν αυτή
την λογική και
αυτή την
προσέγγιση. H
συγκεκριμένη
δίκη θα
αποφέρει
ιστορικά αποτελέσματα
και είναι
ισάξια με μια
από τις πιο τραγικές
δίκες στην
ιστορία της
Aθήνας, τη δίκη
του Σωκράτη,
ενός ανθρώπου
που
αντιπροσωπεύει
μια από τις
αξίες της
ανθρωπότητας. H
αυτοκτονία
εκατοντάδων
συντρόφων μου με
αυτοπυρπόληση
και το
καθημερινό τραύμα
που ζει ο
κουρδικός λαός
είναι τα πρώτα
αποτελέσματα
που φανερώνουν
τη σοβαρότητα
του ζητήματος.
Για αυτούς
τους λόγους
έχει μεγάλη
σημασία να
αποκαλύψω το
εγχείρημα της
Aθήνας και τα
σχετιζόμενα
αποτελέσματα
αν και
για κάποιους
φαίνονται
ασήμαντα.
Διανύω τον
πέμπτο χρόνο
της τραγωδίας.
Περνάω κάθε
μέρα χειρότερα
από το θάνατο.
Eάν αγνοούμε
ότι η αιτία που με
οδήγησε σε
αυτήν την
κατάσταση
προέρχεται
από την Aθήνα,
τότε κάτι
τέτοιο
σημαίνει
προδοσία εις
βάρος της
ιστορικής
πραγματικότητας
και της ελπίδας
του μέλλοντος.
Έτσι, οι
πραγματικοί
συνωμότες και
η προδοσία θα
καλυφθούν και
θα αμαυρωθούν
-σαν να είναι
ένοχοι-
"όμορφοι και
καλοί"
άνθρωποι, οι
οποίοι έχουν
στην καρδιά
τους μόνο και
μόνο το δίκαιο
αγώνα των λαών
τους και την
αφοσίωση σε
αυτόν τον αγώνα.
H συνωμοσία
πρέπει να
αποκαλυφθεί. Δεν μπορώ
να αποφύγω ένα
τέτοιο καθήκον
και να μην το εκπληρώσω
για τον
ελληνικό,
κουρδικό και
τουρκικό λαό
και για τους
άλλους φίλους.
Mετά την
παράδοσή μου
οι ελληνοτουρκικές
σχέσεις
εξομαλύνθηκαν.
Nιώθουμε ικανοποίηση
από κάτι
τέτοιο. Δεν
πρέπει να
ξεχνάμε, όμως,
ότι, εάν δεν
βασίζονται σε
βασικές
αλήθειες, μπορεί
να έχουν
απογοητευτικό
τέλος.
Iσχυρίζομαι ότι
η απόπειρά μου
στην Aθήνα δεν θα
αποτελέσει
απειλή ενάντια
στην ειρήνη
και την φιλία,
αλλά θα
αποτελέσει ένα
ιστορικό βήμα
και θα παίξει
ένα ιστορικό
ρόλο. Eνώ
η ψεύτικη
ελληνοτουρκική
φιλία ήταν ένα
έμμεσο
αποτέλεσμα της
απόπειράς μου,
η αληθινή
φιλία και
ειρήνη θα
είναι άμεσο
αποτέλεσμά
της. 1/4πως έκανε ο
εισαγγελέας,
εγώ δεν θα
συνδέσω το
λάθος και το έγκλημα
με τον
ελληνισμό και
ούτε θα
κατηγορήσω ολόκληρο
τον ελληνικό
λαό για την
οδύνη που
βιώνω, όπως θα
περίμενε
κανείς σύμφωνα
με την
κυρίαρχη κουλτούρα.
Θα κατακρίνω
την
προσωπικότητα
και την ταυτότητα
της δειλίας,
του εγωισμού
και των
απατηλών θεών,
οι οποίες
ώθησαν τον
ελληνισμό σε
μία
εκφυλιστική κατάσταση
που δεν του
αξίζει. Eπίσης,
αυτές ανάγκασαν
τον ελληνισμό
να ζήσει τους
πόνους, τις
μεγάλες ήττες
και τις
οπισθοχωρήσεις
που άδικα
βίωσε. Θα
υποστηρίξω την
προσέγγιση που
δεν απαρνείται
την ιστορική
-αν και μακρινή-
συγγένειά μας
με τον
ελληνικό πολιτισμό
και τη σημασία
του για τον
πολιτισμό της
Mικράς Aσίας.
Έχοντας τη
συνείδηση ότι
το μέλλον όλων
των λαών της
περιοχής,
πρώτα από όλα
των Kούρδων, Tούρκων
και Aρμενίων,
περνάει από
την ελευθερία,
τη φιλία και
την ειρήνη, θα
έχω ως αρχή την
παράδοση των μεγάλων,
σοφών ανθρώπων
της ιστορίας
μας.
Παρ' όλες τις
δύσκολες
συνθήκες και
παρά τη σχεδόν
πλήρη έλλειψη
μέσων θεωρώ ως
καθήκον μου να
ετοιμάσω την υπεράσπισή
μου
βασιζόμενος
στην ιστορία,
στη φιλοσοφία
και στην
επιστήμη, για
να συμβάλω σε
αυτή την
προσέγγιση.
Γνωρίζοντας
ότι δεν μπορώ
να ζητήσω κάτι
σε ατομικό
επίπεδο, είμαι
αποφασισμένος
να εκπληρώσω
το καθήκον μου
απέναντι στο
λαό μου και
στην ανθρωπότητα.
Eλπίζω ότι η
προσέγγιση
αυτή θα
αποτρέψει το
ενδεχόμενο να
αποτελέσει η
δίκη αυτή ντροπή
για τον 20ο αιώνα
και θα της
δώσει την θέση
που της αξίζει.
Eπομένως, οι
όροι εκδίκασης
μίας ουσιαστικής
δίκης θα
εκπληρωθούν.
1- H ΠEPIΠETEIA ΣTHN EYPΩΠH KAI TO
TEΛOΣ MIAΣ EΠOXHΣ
H προσπάθεια
που έκανα για
να περάσω στην
Eυρώπη μέσω
Aθηνών στις 9
Oκτωβρίου 1998 και
η μετέπειτα
περίοδος στην
ουσία
αποτελούν
απόδειξη της
χρεωκοπίας του
σύγχρονου
παραδείγματος
-ή οπτικής
γωνίας- στην
περίπτωσή μου.
Eίναι ξεκάθαρο
ότι η
μη-διεισδυτική
και καχύποπτη
νοοτροπία μου,
παρόλες τις
προσπάθειες
μου για αλλαγή
δεν κατόρθωσαν
να δώσουν στην
χώρα την
δυνατότητα
απελευθέρωσης.
Eπιπλέον όλα τα
άλλα εμπόδια που
μας
επιβλήθηκαν με
ανάγκασαν
ουσιαστικά να
περάσω στην
Eυρώπη, η οποία
αναγνωρίζεται
ως μία εκ των ισχυρών
δυνάμεων
εκπροσώπησης
του
πολιτισμού. Mε
άλλα λόγια,
αυτή η
πραγματικότητα
ομολογεί την
έλλειψη εμπιστοσύνης
στις ίδιες μας
τις δυνάμεις. H
ιστορία που
διανύουμε ως
χρόνος και ως
χώρος
φανερώνει ένα
βαθύ αδιέξοδο. H
περίπου 20χρονη
(1979-1999) προσπάθειά
μου στη Mέση
Aνατολή, παρότι
προκάλεσε
σημαντικές
εξελίξεις, δεν
κατάφερε να
απελευθερώσει
μόνιμα την
κοινωνία της
Mέσης Aνατολής
από το γόρδιο
δεσμό στον
οποίο έχει παγιδευτεί.
Eίχα τη
δυνατότητα να
επιλέξω τον "πόλεμο
στα βουνά". Aυτή
ήταν μια από
τις δυο επιλογές
που είχα. Kαθώς
ήταν πλέον
αργά για το
τελευταίο και
καθώς έβλεπα
ότι οι ένοπλες
δυνάμεις
θεωρούσαν τον
πόλεμο ιερό
αλλά σε
περίπτωση
εκφυλισμού του
θα μπορούσε να
φέρει
αποτελέσματα
αντίθετα προς
τα αναμενόμενα,
μειωνόταν η
ελπίδα μου για
μια γρήγορη
και εύκολη
λύση σε αυτό το
πεδίο. Eπίσης, σε
ό,τι αφορά στις
θέσεις των
υπαρχουσών
δυνάμεων είχαν
υπερισχύσει
συνήθειες που,
αντί να
καταλήγουν σε
μια εύκολη
λύση, είχαν
γαντζωθεί σε
ένα τυφλό
τρόπο του τύπου
"σκότωσε ή θα
σκοτωθείς" και
όλα αυτά
έδειχναν ότι
τα άτομα
πορεύονταν σε
λάθος δρόμο
από ηθικής και
φιλοσοφικής
απόψεως. H
στροφή μου
προς τα βουνά
θα μπορούσε να
προκαλέσει
τεχνική και
τακτική
εξομάλυνση.
Aλλά ήταν
αβέβαιο το
κατά πόσον θα
μπορούσε να
οδηγήσει σε
μια οριστική
και στρατηγική
λύση. Kαθώς
εμπιστευόμουν
πάντα τη
διανοητική μου
δύναμη και την
γνώση ότι θα
έπρεπε να
παίξω το ρόλο
μου στην
ιστορία
αποφάσισα να
ενεργήσω όπως
προανέφερα.
Δεν
εγκατέλειψα
ποτέ την άποψη
ότι ο απαραίτητος
τρόπος επίλυσης
των ζητημάτων
που ταιριάζει
στην κοινωνία
της Mέσης
Aνατολής δεν
πρέπει να
είναι η αιματοχυσία
αλλά η ώθηση
προς την
αλλαγή
νοοτροπίας. Δίσταζα
ανάμεσα σε δύο
τάσεις. Mέσα μου
υπήρχε σύγκρουση
μεταξύ των
αιματηρών και
διανοητικών
τάσεων. Δεν
είχα καμία
αμφιβολία ότι
με την πρώτη
ευκαιρία θα
έδινα βάρος
στο
πολιτικοδιανοητικό
άνοιγμα.
Iδιαίτερα το
αδιέξοδο και
οι εξελίξεις
στο
αραβοϊσραηλινό
ζήτημα
μου
κατέστησαν πιο
σαφή την ανοησία
της τυφλής
βίας, γεγονός
που με ώθησε
αναπόφευκτα
στην εκ νέου ανάλυση
της
"φιλοσοφίας
της βίας". O
εκφυλισμός που
βίωνε το PKK και
που του είχε
επιβληθεί από τους
υπέρμαχους του
τυφλού πολέμου
είχε φτάσει σε σημείο
που δεν
μπορούσε να
παρεμποδιστεί
εύκολα και
ενθάρρυνε αυτή
την τάση βίας,
γεγονός που με
οδήγησε στην αναθεώρηση
αυτή. H πίστη ότι
η σύγχρονη
αναζήτηση για
την επίλυση
όλων των
προβλημάτων
περνάει από την
Eυρώπη, μας
ωθούσε
αναγκαστικά
προς την
επίλυση των
προβλημάτων
μέσω της
Eυρώπης. Σαν να
είχα κατακερματιστεί
στα δύο. Tελικά η
ευκαιρία που
μου δόθηκε για
να εισέλθω μέσω των
Aθηνών και η
ασφυκτική
πίεση της
κυβέρνησης της
Tουρκίας πάνω
στην Συρία με
οδήγησαν στην
γνωστή έξοδο.
Ήταν φανερό
από την αρχή
ότι η
περιπέτεια
φρίκης που
ξεκίνησε από
την Aθήνα προς
την Mόσχα, τη Pώμη
και που μετά
ξανά μέσω της Aθήνας
κατέληξε στο
Nαϊρόμπι της
Kένυας θα με
έφερνε
αναπόφευκτα
μπροστά σε μια
αναγέννηση. Σε
αυτό το σημείο
δεν έχει νόημα
πλέον να
υπερασπίσω την
καλή θέληση
και την μεγάλη
μου προσπάθεια
σε προσωπικό
επίπεδο. Tο
αποτέλεσμα που
έχουμε δεν
είναι μόνο προσωπική
καταστροφή
αλλά
και σταύρωση. H
άμεση
ενοχοποίηση
της τουρκικής
κυβέρνησης και
η λανθασμένη
και μη
διεισδυτική
αξιολόγηση του
ρόλου της
Tουρκίας στο
παγκόσμιο
σύστημα και
του ιστορικού
περιεχομένου
αυτού του
ρόλου οδηγεί
στην άμεση ή
έμμεση κάλυψη των
συνωμοτικών
δυνάμεων, όπως
και οι ίδιες
προσδοκούν.
Για αυτό τον
λόγο και στην
υπεράσπιση μου
στο Eυρωπαϊκό
Δικαστήριο
Aνθρωπίνων
Δικαιωμάτων προσπάθησα
να εξηγήσω με
ποιο παγκόσμιο
σύστημα βρισκόμαστε
σήμερα
αντιμέτωποι. H
υπεράσπισή μου
είχε ως σκοπό
να προβάλει
την κουρδική
οντότητα και
το κουρδικό
φαινόμενο μέσα
από την
ιστορική του
διαδρομή και
με όλες τις
πλευρές του, το
οποίο έχει
εξαφανιστεί
σχεδόν μέσα
στην ιεραρχία
του κοινωνικού
πολιτισμού.
Έκανα αυτή την
προσπάθεια
γνωρίζοντας καλά
ότι η σωστή
προβολή ενός
ζητήματος
σήμαινε σχεδόν
επίλυση του
μισού
ζητήματος. H
προσπάθεια
αυτή επιβεβαίωσε
θαυμάσια όχι
μόνο τις
προβλέψεις μου
κατά τη διάρκεια
της εισβολής
στο Iράκ αλλά
και αύξησε τις
πιθανές
δυνατότητες
της επίλυσης
και τις έκανε πιο
φανερές. H
σταύρωση και
το κάρφωμα σε
ένα βράχο, όπως
στην περίπτωση
του Προμηθέα,
μέθοδοι των
κλασικών και
μυθολογικών
αιώνων, δε
δημιουργούν
-όταν
χρησιμοποιούνται
από το
σημερινό
σύστημα-
παρόμοια
αποτελέσματα.
Aυτό
υποβοήθησε και
ενδυνάμωσε τις
δυνατότητες
των λαών για
την αναζήτηση
της
"παγκόσμιας
δημοκρατίας"
απέναντι στην
"παγκόσμια
επίθεση" του
παγκόσμιου
καπιταλιστικού
συστήματος και
επίσης ήταν
πιο εφικτή
πλέον η
επίλυση του
κουρδικού
ζητήματος.
Iδιαίτερα η
διάρκεια
παραμονής μου
στο "ατομικό κρατητήριο
του νησιού
Iμραλί"
απέδειξε ότι
απέναντι στις
μεθόδους
εκφυλισμού της
ιστορίας η
πρακτική-επιστημονική
λύση θα
μπορούσε να
βρει διέξοδο
όχι μόνο για το
πρόσωπό μου
και τον
κουρδικό λαό
αλλά και για
όλη την
ανθρωπότητα.
Ωστόσο δεν θα
ήταν σωστό να
κατηγορήσω όλο
μου το
παρελθόν. Aκόμα
ήταν υπαρκτή
μια ζωντανή
και δίκαιη
ουσία και όλα
αυτά
αποτελούσαν
την άλλη
πλευρά της
αλήθειας. Για
αυτόν το λόγο
έχει μεγάλη
σημασία να
διευκρινίσω
μερικά σημεία
τα οποία
συμπληρώνουν
τις
προηγούμενές
μου απολογίες
και ανακοινώσεις.
Oι θεωρητικές
τοποθετήσεις
μου θα είναι πιο
διαφωτιστικές
με την ανάλυση
των δεδομένων,
δηλαδή των
Eλλήνων, των
Tούρκων και των
Kούρδων.
α) H
προσέγγιση
προς το κράτος,
την πολιτική
και το σύγχρονο
καπιταλιστικό
σύστημα, που
αποτελεί την πηγή
όλων αυτών, και
"ο υπαρκτός
σοσιαλισμός"
που εμφανίστηκε
ως εναλλακτική
λύση απέναντι
στο σύστημα έπαιξαν
κάποιο ρόλο
στα θεμέλια
του λάθους.
Πρέπει να
αποδεχτώ ότι
γενικά δεν έχω
ξεπεράσει την
δογματική
αξιολόγηση του
ιεραρχικού
πολιτισμού και
της πιο αναπτυγμένης
μορφής του, που
είναι το
καπιταλιστικό
σύστημα καθώς
και του
υπαρκτού
σοσιαλισμού, που
εμφανίστηκε ως
εναλλακτική
λύση έναντι
του καπιταλισμού.
Παρ' όλες τις
προσπάθειές
μου και παρ' όλο
που
χρησιμοποιούσα
ως όρο τον
"επιστημονικό
σοσιαλισμό",
αυτά δεν
επέφεραν
δημιουργικά
αποτελέσματα
και δεν κατάφεραν
να διαπεράσουν
το κάλυμμα των
γενικεύσεων
και των
αποστηθήσεων.
Δεν ξεπέρασαν
τις επίσημες
αναλύσεις των
συστημάτων.
1/4ταν έκανα τα
πρώτα μου
βήματα προς το
σοσιαλισμό,
διάβασα τυχαία
το 1969 το βιβλίο
"Tο αλφάβητο
του
σοσιαλισμού"
και θυμάμαι
ότι είπα "O
Mωάμεθ έχασε, ο
Mαρξ κέρδισε".
Kατ' εμέ, αν και αυτοί
είναι ηγέτες
διαφορετικών
ιδεολογιών
στην ουσία δεν
κατόρθωσαν να
προκαλέσουν
αλλαγές ικανές
να ξεπεράσουν
τον ίδιο αυτό
δογματισμό.
Στην πραγματικότητα
παλινδρομούσα
από τον ένα
δογματισμό στον
άλλο.
Aναμφίβολα,
υπάρχουν
σημαντικές
διαφορές
μεταξύ του
Iσλάμ, που ήταν
μία
επαναστατική
ιδεολογία του
Mεσαίωνα και
του
μαρξιστικού
σοσιαλισμού,
που
ισχυριζόταν
ότι θα
ξεπεράσει τον
καπιταλισμό
του νέου αιώνα. Aλλά το
βασικό ζήτημα
που προκύπτει είναι
η αξιολόγηση
αυτής της
πραγματικότητας
με αντικειμενικότητα.
Aυτό απαιτεί
μια άψογη
γνώση της
ιστορίας. 1/4μως
το επίπεδό μας
δεν ξεπερνούσε
τη σημιτική
αντίληψη της
ιστορίας. Aπό
την άλλη πλευρά
έγινε φανερό
ότι ο
μαρξισμός, που
δεν ξεπέρασε
ουσιαστικά τον
ιεραρχικό
πολιτισμό της
κοινωνίας, όχι
μόνο δεν
υλοποίησε το
βασικό του
ισχυρισμό για
την ανατροπή
των κοινωνικών
τάξεων αλλά
συνέβαλε στη
γέννηση της
πιο άγριας
μορφής του και
άνοιξε το
δρόμο στον
"υπαρκτό
σοσιαλισμό".
Eίναι ξεκάθαρο
ότι η
μαρξιστική επίφαση
των άκαμπτων
προσωπικοτήτων
που αναπτύσσονται
στη Mέση Aνατολή
όχι μόνο δεν
είχε καμία δύναμη
για να
επιλύσει τις
αντιφάσεις
αλλά και δεν κατάφερε
να αποκτήσει
τέτοια
δυναμική ώστε
να επιλύσει το
πρόβλημα. Eίναι ένα
συχνό
φαινόμενο αλλά
και μία
πραγματικότητα
ότι η
εθνικιστική
-δεξιά και αριστερή
παραδοσιακή
ρητορεία- που
έχει
καθιερωθεί στην
Mέση Aνατολή
αλλά και
παγκοσμίως, σε
τελική ανάλυση
κοσμεί την
καπιταλιστική
ιδεολογία. H
κατάρρευση του
υπαρκτού
σοσιαλιστικού
συστήματος από
το 1990 αποτελεί το
καλύτερο
παράδειγμα για
αυτό. Tότε θα
έπρεπε να επιταχύνουμε
την ιδεολογική
ανανέωση, όμως
συσσωρευμένοι
παράγοντες
επιβάρυναν την
κατάσταση. Yπάρχει
μια παροιμία
που λέει "οι
άνθρωποι
πετάνε όταν
φτάσουν στο
σημείο του
γκρεμού" η
οποία ισχύει
και στην περίπτωσή
μου. Aπέναντι
στην ασύστολη
επίθεση του
συστήματος με
το αληθινό
πρόσωπό του θα
μπορούσαμε να
φθάσουμε στις
βασικές αξίες
της ανθρωπότητας
και στην
πραγματικότητα
που κρύβεται
πίσω από αυτές,
αν σκεφτόμασταν
ελεύθερα σαν
να είχαμε
φτερά.
β) H
ιδεολογική μου
μεταμόρφωση
και ανάπτυξη
εκφράσθηκαν
δια μέσου της
αναλύσεώς μου
της σύγχρονης
πολιτικής, του
κράτους και
του πολιτισμού,
που αποτελεί
πηγή των δύο
προηγούμενων.
Πρέπει να
ομολογήσω με
ειλικρίνεια
ότι από μικρά
παιδιά
σκεπτόμασταν
να σναρριχηθούμε
σε μια καλή
θέση μέσα στο
κράτος. H ανατροπή
του κράτους με
επανάσταση δεν
ήταν παρά μια υπόθεση
για να
συγκροτήσουμε
το δικό μας
κράτος. H παγίδα
βρισκόταν εδώ
και κατά την
γνώμη μου "οι κρατικές
ιδεολογίες"
δεν αποτελούν
πλέον για μένα
μέσα απελευθέρωσης.
Tα κράτη
-σοσιαλιστικά,
εθνικά, ενωμένα,
ομοσπονδιακά ή
δημοκρατικά-
όχι μόνο δεν
μπορούν να
λύσουν τα
ζητήματα της
ιεραρχικής
κοινωνίας,
όπως αυτά της
θρησκείας, της
πόλης-κράτους,
της οικολογίας
και της
ταξικής
κοινωνίας αλλά
αποτελούν πηγή
όλων αυτών. H
λύση βρίσκεται
εκτός της
πηγής αυτής και
έχει μεγάλη
σημασία να
βασιστεί στην
πολύπλευρη
αναζήτηση
"νέων δρόμων",
όπως είναι η
κατάσταση του
ατόμου που
είναι
παγιδευμένο
μέσα στην οικογένεια
καθ' όλη την
διάρκεια της
ιστορίας, από
τη νεολιθική ακόμη
περίοδο, το
φαινόμενο των
φυλών που
αντιστέκονται
στα βουνά και
στην έρημο, η
αντικειμενική
αντίσταση της
γυναίκας μέσα
στις κλειστές
θρησκευτικές
ομάδες με
χίλιους
τρόπους, η
υπεράσπιση των
βασικών κοινωνικών
φορέων και η
απόκτηση της
χαμένης ελευθερίας
του ατόμου. H
αναζήτηση
διεξόδου από
τη σημερινή
κοινωνία και
τον πολιτισμό,
που επιβαρύνει
την οικολογία
και το
περιβάλλον,
προς μια
οικολογική
κοινωνία σε στενή
συνεργασία με
την επιστήμη
έχει γίνει
επιτακτικό
καθήκον μας. H
ταξική
αντίληψη που
δεν δέχεται
την ανύψωση
των δούλων,
εργατών και
δουλοπάροικων,
τους οποίους
υποκινεί ο
μαρξισμός,
αποτελεί τον
απαραίτητο
άξονα αυτής
της αναζήτησης.
Πρέπει να
κατευθυνθούμε
σε μία
"σοσιαλιστική"
αντίληψη, η οποία
υιοθετεί ως
αρχή την
αντίσταση κατά
της ορολογίας
για την
περιγραφή των
ανωτέρω
εννοιών, ενώ
θεωρεί ως
ταπείνωση την
υποδούλωση, τη
δουλοπαροικία
και την
εργατιά. Δεν
μπορεί να
υπάρχει καλός δούλος,
δουλοπάροικος
και εργάτης. Kαι
οι τρεις κατηγορίες
σημαίνουν ότι
εκπίπτουμε από
την ανθρωπιά
και την
ελευθερία. Aν
θεωρούμε ως
βάση την
απελευθέρωση, αυτή
απαιτεί
συνεχή
αντίσταση. Άρα
πρέπει να
αξιολογούμε ως
μεγαλόπρεπο
κάθε κοινωνικό
φαινόμενο που
αντιστέκεται
στην
εννοιολόγηση.
Για αυτό το
λόγο η μεγάλη
αντίσταση
χιλιάδων
χρόνων στα
βουνά, στις
ερήμους, στα
βάθη των δασών,
στις
πόλεις-κράτη
καθώς και η
αντίσταση της
γυναίκας στην
οικογένεια ως
καταπιεσμένο
φύλο, είναι
βαθιά ιστορικά
φαινόμενα μεγαλύτερης
σημασίας από
την αντίσταση
των δούλων, των
δουλοπάροικων
και των
εργατών. H
φιλοσοφία και
οι πράξεις μας
στην νέα
κοινωνία
πρέπει να
βασιστούν σε αυτές
τις αρχές. Oι
παραδόσεις
χιλιάδων
χρόνων των προφητών
και σοφών ως
κοινωνικά
φαινόμενα
μπορεί και να έχουν
χιλιάδες φορές
πλουσιότερο
και ευρύτερο
περιεχόμενο
από τις
μαρξιστικές,
φιλελεύθερες
και σύγχρονες
αντιστάσεις.
Aξιολόγησα την
κοινωνική και
οικολογική
φιλοσοφία που
μπορεί να
γίνει ένα θέμα
της
κοινωνικής-ιστορικής
ανάλυσης και
διατύπωσα τον
όρο
"δημοκρατική
και οικολογική
κοινωνία".
Προσπάθησα να
τη θέσω ως στόχο
της λύσης.
γ) Tο κουρδικό
φαινόμενο και
οι αναζητήσεις
μου για την επίλυσή
του πρέπει να
αξιολογηθούν με
βάση αυτές τις
αρχές
και υπό το φως
των νέων
δεδομένων. H
κλασική,
ισλαμική
αναζήτηση της
Mέσης Aνατολής
και η κλασσική
εθνικιστική
αναζήτηση της
Δύσης για την
επίλυση των
προβλημάτων
έχουν χάσει
κάθε
ελπίδα
επιτυχίας. Tο
Iσλάμ με την
επίσημη
σουνιτική
ερμηνεία του
δεν έκανε
τίποτε άλλο
παρά να
περάσει ένα
νέο λούστρο
πάνω στα 1400
χρόνια
υποδούλωσης
των Kούρδων και
καθιέρωσε την υποδούλωση
ακόμα πιο πολύ. H
προσέγγιση των
γειτονικών
χωρών και το
καθυστερημένο
κοινωνικό επίπεδο
υπανάπτυκτης
καπιταλιστικής
αστικοποίησης
των χωρών
αυτών
προκάλεσαν
εξόντωση και
απάρνηση
χειρότερες
και από
αυτές της
φεουδαρχικής
περιόδου. H
απελευθερωτική
προσέγγιση του
κουρδικού
φαινομένου και
η εξεύρεση
λύσης, που
συνυπάρχει με
την
μακροχρόνια εμπειρία
της
υποδούλωσης
και της
αφομοίωσης που
επιβλήθηκαν
στους Kούρδους
από τα
ιεραρχικά κοινωνικά
καθεστώτα,
έχει φθάσει σε
ένα καλύτερο
επίπεδο και
δίνει περισσότερες
ελπίδες κυρίως
με την
ιδεολογική ανάπτυξη
και ανανέωσή
μου. Έχω τη
συνείδηση και
την πίστη ότι ο
γεωγραφικός
χώρος της
Mεσοποταμίας, που
γέννησε τον
πρώτο ταξικό
πολιτισμό,
μπορεί να
γεννήσει έναν
εναλλακτικό
πολιτισμό.
Aυτό που
γεννά κάτι μπορεί
να γεννά και
την αντίθεση
σε αυτό.
H
πραγματοποίηση
της εφόδου στη
Nότια
Mεσοποταμία, με
το σύνθημα
"Δημοκρατικό
Iράκ", από τις HΠA και
την Aγγλία που
είναι οι
κινητήριες δυνάμεις
του παγκόσμιου
καπιταλιστικού
συστήματος
φαίνεται να
αποδεικνύει την
ορθότητα αυτής
της πρόβλεψης.
Aναμφίβολα το
ίδιο το
σύστημα δεν θα
πραγματοποιήσει
τον
εκδημοκρατισμό
αυτών των
περιοχών. Θα αποτελέσει
την αφορμή,
όπως και στο
παρελθόν. H
εξέλιξη αυτή
δεν είναι
καθόλου
τυχαία. Aυτή
πρέπει να αξιολογηθεί
ως αποτέλεσμα
της ιστορικής
ανάλυσης του
συστήματος,
την οποία είχα
προβλέψει στην
απολογία μου
στο Eυρωπαϊκό
Δικαστήριο
Aνθρωπίνων
Δικαιωμάτων.
Bρίσκεται σε εξέλιξη
μια ιστορική
ανανέωση των
λαών και των κοινωνιών
της Mέσης
Aνατολής.
Bρισκόμαστε σε
θέση να
βασιστούμε στο
"δημοκρατικό,
λαϊκό
πολιτισμό" που
είναι η
εναλλακτική
πρόταση
απέναντι στον
πολιτισμό της
ταξικής
κοινωνίας 5000
χρόνων. H
ιστορία, μετά
από μακρόχρονη
χειμερία νάρκη
ετοιμάζει μια
αξιοπρεπή
ανθρώπινη
διέξοδο σε
αυτό το
κομμάτι της
γης. Kαι η μοίρα
των Kούρδων
είναι δεμένη
σαν με ομφάλιο
λώρο με αυτή τη
νέα
"δημοκρατική
και
οικολογική"
διέξοδο, που θα
αποτελέσει
πηγή για αυτήν,
σαν να παίρνει
εκδίκηση από
τον ταξικό
πολιτισμό. Για
αυτό το λόγο η
λύση των
Kούρδων δεν
μπορεί ναι
είναι ούτε
ισλαμική ούτε
εθνικιστική. H
ισλαμική
φεουδαρχία και
ο καπιταλιστικός
εθνικισμός της
Δύσης
αποτελούν τα
φαινόμενα και
τις
κατηγορίες που
πρέπει να ξεπεραστούν
από τους
Kούρδους. H
ύπαρξη των
Kούρδων και η
εξέλιξή τους
από άποψη
ελευθερίας,
τους αναθέτει
να κυοφορήσουν
τη Δημοκρατική
και Oικολογική
Kοινωνία. 1/4πως
εξελίχθηκε
στους πρόποδες
των οροσειρών
Zάγρος και Tαύρος
η πρώτη
επανάσταση της
ανθρωπότητας
με τη μορφή της
νεολιθικής
αγροτικής ζωής
και μετεξελίχθηκε
στην
επανάσταση του
ταξικού πολιτισμού
των Σουμερίων
στη
Mεσοποταμία,
στις
επαναστάσεις
στις πόλεις και
τέλος στην
παγκόσμια
επανάσταση
έτσι και σήμερα
βρισκόμαστε
μπροστά σε μία
τέτοια
εξέλιξη.
H νέα
επανάσταση δεν
έχει ως στόχο
το κράτος και
τον πολιτισμό
της ταξικής
κοινωνίας,
αντίθετα ετοιμάζεται
απέναντι τους
ως εναλλακτική
λύση, ενισχύει
μια λειτουργία
χωρίς κράτος
και τάξεις και
μαζί με τη συνεργασία
της επιστήμης
δημιουργεί την
οικολογική κοινωνία
με τα ζώα και τα
φυτά της, τα
οποία είναι απαραίτητα
για τη ζωή.
Σύμφωνα με
αυτή την
πραγματικότητα
μπορούμε να
ονομάζουμε
αυτή την
επανάστασή μας
ως ΔHMOKPATIKH KAI OIKOΛOΓIKH
EΠANAΣTAΣH. Aυτό το
όνομα
ανταποκρίνεται
στην πραγματικότητα
και επίσης
ταιριάζει στον
απελευθερωτικό
της χαρακτήρα. H
υπέρβαση των
δομών του παγκόσμιου
καπιταλιστικού
συστήματος, οι
οποίες έχουν
δημιουργηθεί
τα τελευταία
διακόσια
χρόνια και των
οποίων
επιδιώκεται η
διατήρηση, δεν
αναγκάζει τους
Kούρδους να
αντιπαρατεθούν
κατά τρόπο
αιματηρό στο
σύστημα αλλά
ούτε και να το δεχτούν
εξ ολοκλήρου. H
δέσμευση στο
νόμιμο δικαίωμα
άμυνας για
πάντα, η
κατάσταση
κατάπαυσης
πυρός και η
αναζήτηση
πολιτικής
επίλυσης των
προβλημάτων
δεν μπορούν να
θεωρηθούν από
στρατηγικής
και τακτικής απόψεως
ούτε ως
απόκλιση ούτε
ως παράδοση.
Aντίθετα, είναι
πραγματικοί
τρόποι
προσανατολισμού
για τις
δημοκρατικές
και
οικολογικές
μεταβολές. Oι
Kούρδοι μαζί με
τους γείτονές
τους έκαναν
ένα άλμα προς
το μετασχηματισμό
και αυτό
εκφράζει
οικουμενικά
χαρακτηριστικά.
Σαν να παίζουν
τον ρόλο του
προφήτη στην
επανίδρυση της
δημοκρατικής
και
οικολογικής
κοινωνίας
της Mέσης
Aνατολής, ρόλο
ανάλογο με του
Zαρατούστρα
στην επανάσταση
που κορυφώθηκε
το 1000 π.X., ο
οποίος έπαιξε
τον κύριο ρόλο
σε αυτή και
ήταν προφήτης
των ζώων και
της αγροτικής
ζωής.
Σε αυτή την
περίοδο βγήκε
στην επιφάνεια
όλη η αδυναμία
μου στο
κουρδικό
φαινόμενο,
αδυναμία που
βιώνω στην προσωπικότητά
μου. H
προσπάθεια που
κάνουμε για να
έχουμε κάποια
αποτελέσματα
μπορεί να
παρουσιάσει υπερβολική
δυσκολία και
ρωγμές, εάν τα
αναζητούμε μεταξύ
των κυρίαρχων
ιδεολογικών
και των
πολιτικών
δομών της
πραγματικότητας,
όπως η
φεουδαρχική
κοινωνία της
Mέσης Aνατολής
και η
καπιταλιστική
κοινωνία της
Eυρώπης. Aυτό που
πραγματοποιείται
και εκφράζεται
στο πρόσωπό
μου δεν
γίνεται μόνο
μία φορά αλλά
μπορεί να συμβεί
χίλιες φορές. H
ιδεολογική μου
μεταμόρφωση απορρέει
εν μέρει από
αυτές τις
αντικειμενικές
δυσκολίες. Aυτό
που μου
επιβλήθηκε
στην
πραγματικότητα
ήταν να
επιλέξω τον
τρόπο
θανάτωσής μου.
Aυτό που περίμενε
κανείς ήταν να
εξοντωθώ με
πολύπλοκες
συνωμοσίες, οι
οποίες
πραγματοποιούνταν
από τα κυρίαρχα
παγκόσμια συστήματα
ώστε να μην
καταλάβει
κανείς πώς θα
είχα
εξαφανιστεί. Tο
σύστημα θα
είχε ως όφελος
την απόλυτη
ιδεολογική
κυριαρχία και
μερικά
πρακτικά οφέλη.
Δηλαδή μια
απλή
ιδεολογική
μεταβολή δεν
θα ήταν
επαρκής για να τα
κατανοήσει
κανείς. Για να
κατορθώσει κανείς
να αποκρούσει
ένα χτύπημα
απαιτείται
κατανόηση
της φύσης και
της κοινωνίας
όπως είναι. Δεν
θα μπορούσαμε
να πετύχουμε
κάτι τέτοιο
χωρίς να
κατανοήσουμε
τη γλώσσα και
τη λογική της
κοινωνίας. Έχω
την έντονη
πεποίθηση ότι,
σε αντίθεση με
τις χρεωκοπημένες
έννοιες, έχω
πλησιάσει πολύ
κοντά στη
βασική οπτική
γωνία της
φύσης και της
κοινωνίας, η
οποία
βασίζεται στην
ουσία της
λογικής και
μπορώ να πω ότι
σε γενικές
γραμμές την
έχω
κατανοήσει. H
πεποίθησή μου
για τη ζωή,
σύμφωνα με
τους γενικούς
νόμους της
κοινωνίας,
κατέγραψε
σημαντικές
βελτιώσεις συγκριτικά
με τις
επιφανειακές
και αδύναμες
πλευρές των
παλιών
πεποιθήσεων για τη
ζωή. Δε θεωρώ
πλέον
αποτελεσματική
και ελκυστική
την πορεία στη
ζωή με
δογματικά
πιστεύω και δογματική
πρακτική
βούληση.
Στην πορεία
της ιστορίας
του πολιτισμού
θεωρείται σύμβολο
του ηρωισμού
το γονάτισμα
των ηττημένων
απέναντι στους
αντιπάλους
τους. Aυτή η
πραγματικότητα
ανήκει στη
γλώσσα της
αιματοβαμένης
και ακόρεστης
αποικιοκρατίας,
Eίναι ξεκάθαρο
για μας ότι οποιαδήποτε
ιδεολογία που
ευλογεί τη
δολοφονία ή
είναι ανοικτή
σε αυτή δεν
μπορεί να
εξυπηρετήσει
την ελευθερία
και την
ισότητα, που
είναι τα
ιδανικά της καταπιεσμένης
και της
αποικιοκρατούμενης
ανθρωπότητας.
Πέρα από το
βασικό
δικαίωμα
ελεύθερης ύπαρξης
μιας κοινωνίας
-αυτό
αναγνωρίζεται
ως δικαίωμα
από όλα τα
νομικά συστήματα-
πρέπει να
δεχτούμε ως
μεγάλο κέρδος
και την
ιδεολογική
πάλη απέναντι
στις "θεωρίες
βίας", οι
οποίες δεν
βασίζονται στο
δικαίωμα
άμυνας και
εύκολα μπορούν
να αποκτήσουν
τον χαρακτήρα
της ηγεμονίας ή
της
εκμετάλλευσης.
H πρώην
σοσιαλιστική
αντίληψη της
βίας, αν και
έφθασε στην
νίκη, όπως συνέβη
στην Pωσία της
Σοβιετικής
Ένωσης, δεν θα
μπορούσε να
αποφύγει την
κατάρρευση.
Aυτή η ιστορική
περίοδος που
κρίνεται και
κατηγορείται
συνέχεια ως
μια ήττα ή αποστασία
είναι ένα
μεγάλο κέρδος
και αξία για
ολόκληρη την
ελεύθερη
ανθρωπότητα.
Aυτό που
έγινε σαφές
στην
ιδεολογική μου
μεταμόρφωση
είναι ότι η
ρήξη με όλες
τις μορφές της
ιεραρχημένης
κοινωνίας που
περιέχουν την
βία ισοδυναμεί
με μια
επανάσταση
στην νοοτροπία.
Nα βασιστεί η
επανάσταση στη
λογική, η οποία
αποτελεί την
ουσία της
κοινωνίας,
σημαίνει συνάμα
ενδυνάμωση της
επανάστασης με
μεγάλη δυνατότητα
επίλυσης.
Πλέον δεν
τίθεται θέμα
ανησυχίας στην
περίπτωσή μου
ως άτομου που
έχει
αυτοπεποίθηση
και ικανότητα
για τα
αδιέξοδα και
τα άλυτα
προβλήματα. Oι
μεγάλοι πόνοι
και οι κακίες,
εάν δεν μας
σκοτώνουν, μας
οδηγούν σε
μεγάλες
αλήθειες και
σε ισχυρή ελεύθερη
ζωή. H
καταστροφή των
ανθρώπινων
χαρακτηριστικών
που υπηρετούν
το κυρίαρχο
παγκόσμιο
σύστημα
ετοιμάζει με
αυτόν τον
τρόπο το
έδαφος στον
εναλλακτικό αντικαταστάτη
του
συστήματος, ο
οποίος θα ήταν
σωστό να
θεωρηθεί ως
αναγέννηση και
ιδεολογική επανάσταση.
2- O EΛΛHNIKOΣ ΠOΛITIΣMOΣ KAI
OI ΣXEΣEIΣ TOY ME TOYΣ KOYPΔOYΣ KAI TOYΣ
TOYPKOYΣ.
H ορθή
αξιολόγηση των
σχέσεων της
ελληνικής
δημοκρατίας με
το κουρδικό
ζήτημα και με
την τουρκική
δημοκρατία
είναι αναγκαία
για να μην
κάνουμε μεγάλα
λάθη σε αυτά τα
θέματα και
έχει μεγάλη
σημασία. Aυτό
συμπεριλαμβάνει
και την σχέση
της ελληνικής
δημοκρατίας με
την Eυρώπη και
με την
Eυρωπαϊκή
Ένωση. 1/4πως η
Mεσοποταμία
θεωρείται
κοιτίδα του
παγκόσμιου
πολιτισμού
έτσι και ο
ελληνικός
πολιτισμός
θεωρείται
κοιτίδα του Eυρωπαϊκού
πολιτισμού.
1/4ντως κάτι
τέτοιο είναι
αντικειμενικό
και για τους
δύο
πολιτισμούς,
οι οποίοι
έχουν
καθοριστική
σημασία. Tο
Kυπριακό
ζήτημα, το
οποίο φαίνεται
να είναι ένα
απλό ζήτημα, παρ' όλες τις
προσπάθειες
που
καταβάλλονται
δε σημειώνει μεγάλη
πρόοδο ως προς
την επίλυση
διότι πίσω από αυτή
την
πραγματικότητα
βρίσκονται
πολύπλοκες ιστορικές
πραγματικότητες.
Aυτή η ιστορική
πραγματικότητα
έπαιξε βασικό
ρόλο κατά το
εγχείρημά μου
των Aθηνών και
στην προδοσία,
η οποία
βασίζεται στην
πραγματικότητα
της συνομωσίας
και ακόμα δεν
έχει
κατανοηθεί και
δεν έχει γίνει
αποδεκτή. Έτσι,
χωρίς να
αξιολογηθούν
σωστά μέσα στο
πλαίσιο της
ιστορίας χιλίων
χρόνων οι
σχέσεις
Kούρδων - Tούρκων
καθώς και οι
σχέσεις του
ελληνισμού με
την Aνατολία, οι
λαοί και οι χώρες
μας δεν
μπορούν να
βαδίσουν προς
την αληθινή ειρήνη
και τη φιλία.
Mιλάμε για μια σχέση σαν
ιστό, παρόμοια
με τον
αραβοϊσραηλινό
γόρδιο δεσμό.
Για αυτό το λόγο
οι αναλύσεις
μου έχουν αυτή
τη βαθύτητα
και ευρύτητα.
Kατέχοντας
τους κωδικούς
των εννοιών
του κουβαριού
αυτού που
δημιουργούν
μεγάλες τραγωδίες
μπορούμε να
κατανοήσουμε
αυτό το
κουβάρι σχέσεων
και να βρούμε
τις ζωτικές
αρτηρίες των
ιδεολογικών
και πολιτικών
μας
συγκρούσεων.
α) O ελληνικός
πολιτισμός
είναι μια
πραγματικότητα.
Δεν πρέπει
ούτε να τον
υποτιμούμε
ούτε να τον απαρνηθούμε
αλλά ούτε και
να
υπερβάλλουμε.
Iδιαίτερα
πρέπει να
ερευνήσουμε
τις πηγές
γέννησής του.
Aυτό είναι
αναγκαίο για
να καταλάβουμε
το σημερινό
"ελληνικό
παράδοξο".
O ελληνικός
πολιτισμός
έπαιξε το ρόλο
του λαού-μεσολαβητή
για την
μετάβαση της
νεολιθικής
αγροτικής
επανάστασης
και της
αστικοποίησης
από τη Mέση
Aνατολή προς
την Eυρωπαϊκή
ήπειρο. Ήταν
διαμέσου της
Aνατολής που ο
ελληνικός
πολιτισμός
γνώρισε την
νεολιθική
εποχή το 7.000 π.X.
Πριν να
διαμορφωθούν
ως Έλληνες, η
νεολιθική
εποχή στη
Mεσόγειο
άρχισε από
αυτή τη
χερσόνησο. Στα 2000
π.X. άρχισε να
μεταφέρεται ο
πολιτισμός των
πόλεων στη
χερσόνησο,
όπως είναι στο
παράδειγμα της
γνωστής σε
όλους Tροίας.
Στην ουσία η
Tροία αποτέλεσε
το σημείο
εισόδου για
τον πολιτισμού
των Σουμερίων
της Mέσης
Aνατολής προς
την ευρωπαϊκή
ήπειρο δια
μέσου των
Xετταίων και
Xουρριτών. Σε
αυτό έγκειται
η σημασία της
Tροίας. 1/4,τι
σημασία είχε ο
ρόλος της Nέας
Yόρκης για τις HΠA
και η
Φλωρεντία για
την ευρωπαϊκή
αναγέννηση,
την ίδια είχε
το 2000 π.X. και η Tροία
για την
ελληνική
χερσόνησο αλλά
και για όλη την
ευρωπαϊκή
ήπειρο με την
πάροδο του
χρόνου.
Mεταβίβασε τις
πολιτισμικές
αξίες χιλιάδων
ετών στη Δύση. Mε
άλλα λόγια την
διαφώτισε και
την εμπλούτισε.
Iδιαίτερα οι
ευρωπαίοι
διανοούμενοι,
που γνωρίζουν
το παρελθόν
τους, ακριβώς
για αυτόν τον λόγο
δίνουν μεγάλη
σημασία σε
αυτή. Tο ερώτημα
που τίθεται
πολύ συχνά
στις μέρες μας
και έχει γίνει
θέμα συζήτησης
είναι "εάν η
κοιτίδα του
ευρωπαϊκού
πολιτισμού
είναι η
Aνατολία ή η
ελληνική
χερσόνησος".
Λόγω της
συνεισφοράς
της
νεολιθικής
εποχής, το 2000 π.X.
βλέπουμε τη
μεγάλη
μετανάστευση
φυλών από τις
δυτικές ακτές
της Eυρώπη προς
τον Eιρηνικό
Ωκεανό και τις
ακτές της Kίνας.
Aυτή ήταν μια
επίθεση των
φυλών αυτών
που βρίσκονταν
στο ανώτατο
όριο της
βαρβαρότητας
και ελκύονταν
από τον πλούτο
των πολιτισμών
της Aιγύπτου,
της Iνδίας και
του πολιτισμού
των Σουμερίων
ενάντια στις
πόλεις οι
οποίες
βρίσκονταν στα
νότια τους.
Aυτές
αναμίχτηκαν με
τον πολιτισμό
των πόλεων και
έτσι συνέβαλαν
σε μια νέα
ιστορική περίοδο
με τους
πολιτισμούς
της Kίνας, της
Iνδίας, της
Περσίας, των
Xετταίων και
δυτικότερα των
Eλλήνων. Mε άλλα
λόγια αυτή
είναι η
σύνθεση των
τεράστιων πολιτισμών
των παλαιών
πόλεων με το
νωπό αίμα των
"βαρβάρων".
Aυτό αποτελεί
το βασικό βήμα
προς τη γραπτή
ιστορία.
H άνοδος των
Eλλήνων
οφείλεται στο
ότι κατοικούσαν
στην άκρη της
Eυρώπης και
επωφελήθηκαν
από τον
πολιτισμό της
Mεσοποταμίας
μέσω της
Aνατολίας και
από τον
πολιτισμό της
Aιγύπτου μέσω
της Kρήτης. Mπορούμε
να προσθέσουμε
σε αυτά και την
άμεση σχέση με
τον πολιτισμό
των Φοινίκων
που συνέθεσε
τον πολιτισμό
των Σουμερίων
και των
Aιγυπτίων. 1/4ταν
φθάσαμε στα 1500 π.X.
οι ελληνικές
φυλές είχαν
τροφοδοτηθεί έντονα
από αυτούς
τους
πολιτισμούς. Tο
πρώτο βήμα ήταν
ο μυκηναϊκός
πολιτισμός. O
μυκηναϊκός
πολιτισμός,
που έδωσε
τέλος στον
κρητικό
πολιτισμό και τον
ενσωμάτωσε,
εξαφανίστηκε
λόγω των
επιθέσεων άλλων
νέων φύλων και από το 1000
π.X. έκανε ένα νέο
ραγδαίο άλμα. H
Tροία είχε
πέσει πιο
νωρίς και οι
δυτικές όχθες
της Aνατολίας
είχαν
διαμορφωθεί
από τους Δωριείς,
τους Ίωνες και
τους Aιολείς
ανοίγοντας μία
νέα εποχή. H
περίοδος αυτή
βρίσκει την
καλύτερη περιγραφή
της στην Iλιάδα
του Oμήρου. H
αναγνώριση της
Iλιάδας από το
δυτικό
πολιτισμό ως
βασικό λογοτεχνικό
έργο και η
απόδοση
μεγάλης
σημασίας σε
αυτήν
προέρχεται από
τον ιστορικό
ρόλο της Tροίας.
Πρώτη φορά οι
Έλληνες, ως
νέο
παιδί της
Eυρώπης, κατάφεραν
την άλωση του
τελευταίου
κάστρου του
πολιτισμού της
Aνατολής -της
Tροίας- και αυτό
το γεγονός
τους επέτρεψε
να επεκταθούν
προς ανατολάς.
Mετά την άλωση
της Tροίας -1200 π.X.-
από τις
λεγόμενες
"φυλές της
Θάλασσας", οι
οποίες
αποτελούνταν
κατά
πλειοψηφία από
τους Έλληνες,
επεκτάθηκαν ως
κατακτητές
προς τις ακτές
της Aνατολικής
Mεσογείου, της
Παλαιστίνης
και στις ακτές
της Mαύρης
Θάλασσας, στον
Πόντο και έτσι
ήρθαν σε επαφή
με τον
πολιτισμό της
Mέσης Aνατολής,
από όπου και
δημιουργήθηκε
μια νέα
σύνθεση με νέα
πολιτιστική
ταυτότητα. O
ελληνικός
πολιτισμός εμφανίσθηκε
και
αναπτύχθηκε με
αυτόν τον
διαλεκτικό
τρόπο στον ρου
της ιστορίας.
Eπηρεάστηκαν
από τους
Xετταίους, τους
Φρύγες, τους
Λύδες και τους
Kύλικες και με
το χρόνο
κατάφεραν να
τους
ενσωματώσουν
με τη βία και
την αφομοίωση.
Aυτή είναι η
πραγματική διάσταση
της επέκτασης
του ελληνικού
πολιτισμού προς
την Aνατολία.
Kατέκτησε και
απέκτησε έναν
πλούσιο
πολιτισμό. Oι
πολιτισμοί αυτοί
έχουν θεμέλια 8000
χρονών και
αναπτύχθηκαν
πάνω σε αυτά τα
θεμέλια. Παρόμοια
εξέλιξη που
εξαπλώθηκε
στην Iταλία,
στην Iσπανία
και στην
Σικελία έχει
ελληνιστικό
χαρακτήρα. Oι
κύριες
εξελίξεις
σημειώθηκαν
στις δύο
πλευρές του
Aιγαίου.
Oι
αυτοκρατορίες
των Aσσυρίων,
των Xαλδαίων,
των Mήδων και
των Περσών
σταμάτησαν
τους Έλληνες
στην Aνατολή σε
αυτήν την
περίοδο. Mετά
την ήττα των
Xετταίων από
τους Aσσύριους,
οι Aσσύριοι
έγιναν κυρίαρχη
δύναμη και
είχαν το ρόλο
να σταματήσουν
τους Έλληνες
στις δυτικές
ακτές της
Aνατολίας και να
τους κρατήσουν
συνεχώς εκεί.
Kαι οι Xαλδαίοι
είχαν ένα
παρόμοιο ρόλο.
1/4μως το
μεγαλύτερο
εμπόδιο για τους
Έλληνες
αποτελούσε ο
αυτοκράτορας
των Mήδων, ο
Kυαξάρης, ο
οποίος
δημιούργησε με
πόλεμο μια συνοριακή
γραμμή στις
όχθες του
ποταμού Άλυς
το 585 π.X. O φιλόσοφος
Θαλής έχει
αναφερθεί σε
αυτόν τον πόλεμο.
H ελληνική
ιστορία και
μυθολογία
περιέχουν πολύ
ενδιαφέροντα
χαρακτηριστικά.
Aσχολούνται με την
Mηδία ως ένα
κεφαλαιώδες
θέμα και
κάνουν αναφορές
σε αυτή την
έννοια. Oι
περισσότερες
αναφορές στην
Iστορία του
Hροδότου
γίνονται στους
Mήδoυς. Aπέναντι
στους Πέρσες
οι Έλληνες
έμειναν
αδιάφοροι. 1/4πως
σήμερα που
ευνοείται η
συνεργασία με
τις HΠA, τότε για τους
Έλληνες ήταν
ευνοϊκή η
συνεργασία με
τους Mήδους. H
συνεργασία με
τους Mήδους
ήταν κάτι σαν
μόδα της
εποχής. Oι
κυρίαρχες
πολιτικές
δυνάμεις
διακρίνονταν
σε συνεργάτες
ή μη
συνεργάτες των
Mήδων. Aυτό το
πολιτικό
σκηνικό στην
μεταμηδική
εποχή, στην εποχή
της
αυτοκρατορίας
των Περσών,
κυριάρχησε πιο
έντονα.
Kυριάρχησε
πάνω σε όλη την
καθημερινή ζωή.
Mέχρι την
εισβολή του
Mέγα Aλέξανδρου,
από το 550 π.X. μέχρι
το 330 π.X., βλέπουμε
την απόλυτη
κυριαρχία των
Mήδων και των
Περσών. Aυτή η
ιστορική
περίοδος ήταν
η περίοδος
όπου οι
Έλληνες
εμπέδωσαν την
τέχνη της διαχείρισης
της εξουσίας
όπως γινόταν
στα παλάτια
της Aνατολής. Ως
εκ τούτου οι
Έλληνες που
τρέφονταν σε
οικονομικό,
πολιτικό και
κοινωνικό
επίπεδο από
αυτούς τους
πολιτισμούς
πραγματοποίησαν
το μεγάλο άλμα
προς την
κλασική Aθήνα, η
οποία θαυμάζεται
πάρα πολύ. H
σύνθεση αυτή,
με κέντρο την
Aθήνα, καταφέρνει
να γίνει ένα
αρχέτυπο. Δεν
ήταν μόνο ένα
κέντρο
"πολύπλοκης
κριτικής" αλλά
ήταν και ένα
δημιουργικό
κέντρο
σύνθεσης.
Mιλάμε για έναν
πολιτισμό που
άνοιξε μια νέα
εποχή με τους
φιλοσόφους,
τους πολιτικούς
και τους
καλλιτέχνες
του. O
πολιτισμός
αυτός, που είχε
την χρυσή
εποχή του
μεταξύ 600-300 π.X., είναι
ένα βασικό και
αναπόσπαστο
κομμάτι του
σημερινού
πολιτισμού.
Tο μεγάλο
άλμα που
πραγματοποίησε
ο Mέγας Aλέξανδρος
είχε ως στόχο
αφ' ενός την
απόκτηση του
συσσωρευμένου πλούτου
των περσικών
παλατιών και
αφ' ετέρου την
ανατροπή της
περσικής
κυριαρχίας 200
χρόνων. Ήταν
μια εκστρατεία
εισβολής. Σαν
να μιμούνταν
με πάθος την
επίθεση του
αυτοκράτορα
των Περσών, του
μεγάλου
Δαρείου (520-485 π.X.)
προς Aνατολή
και Δύση έτσι
και ο Mέγας
Aλέξανδρος
είχε τη δύναμη
να κατακτήσει
με επιτυχία
τις περιοχές
από τις όχθες
του Δούναβη
μέχρι τις
όχθες του
ποταμού Γάγγη.
Έτσι για άλλη
μια φορά τα
περισσότερα
κέντρα του
ανατολικού και
δυτικού
πολιτισμού,
από το Δούναβη
μέχρι το Γάγγη,
άνοιξαν τις
πύλες τους
στον ελληνικό
πολιτισμό.
Λόγω της
εισβολής αυτής
ιδρύθηκαν
πολλά
δουλοκτητικά
κράτη. O
πολιτισμός της
Aιγύπτου μπήκε
σε ένα νέο
στάδιο κατά τη
διάρκεια της
δυναστείας του
Πτολεμαίου. H
πρωτεύουσα, η
Aλεξάνδρεια, ήταν το
σημαντικότερο
πολιτιστικό
κέντρο της
εποχής. O
πολιτισμός
στην Aνατολία
επιβίωνε υπό
την ηγεμονία του
βασιλείου της
Περγάμου. Oι
Σελευκίδες
επικράτησαν
ευρύτερα και
βαθύτερα στη
εποχή μετά το
Mέγα Aλέξανδρο
και είχαν ως
κέντρο τη
Mεσοποταμία.
Aυτή η περίοδος
του
ελληνισμού,
από το 330 π.X. μέχρι
το 250 π.X., ήταν ο
λαμπρότερος
αιώνας
σύνθεσης των
πολιτισμών της
δύσης και της
ανατολής,
ιδιαίτερα στο
χώρο της
κουλτούρας.
Ήταν η
τελευταία
δύναμη δημιουργίας
του
δουλοκτητικού
πολιτισμού.
Aυτό αποτελεί
το πνεύμα και
τη δύναμη της
δουλοκτητικής
Pωμαiκής
αυτοκρατορίας.
H συμβολή των
Λατίνων σε
αυτή την
περίοδο ήταν
συμβολική. Oι
αυτοκρατορίες
του Bυζαντίου
και της Pώμης
(περίπου 500 π.X.- 1450 μ.X.)
δεν συνέβαλαν
στην ιστορία
του ελληνισμού
αλλά
κατανάλωσαν με
όρεξη τη σύνθεση
των πολιτισμών
της δύσης και
της ανατολής. Tο
πιο
εντυπωσιακό
χαρακτηριστικό
της εποχής
ήταν η
ανάπτυξη των
καταπιεστικών
και αποικιοκρατικών
μηχανισμών
πάνω στην
ανθρωπότητα
στις πλούσιες
περιοχές της
ανατολής με
αμέτρητες εισβολές.
H άνοδος του
χριστιανισμού
και του Iσλάμ
αποτέλεσαν
απελευθερωτικά,
αντιστασιακά
και ειρηνικά
κινήματα ανατολίτικου
πολιτισμού
ενάντια στην
εξουσία της
Pώμης και του
Bυζαντίου.
β) Tο κέντρο
γέννησης του
ελληνικού
πολιτισμού ήταν
η πόλη-κράτος
των Aθηνών. H Aθήνα
δεν ήταν απλά
μια πόλη αλλά
ήταν και ένας
νέος
πολιτιστικός
τρόπος ζωής
και μια μορφή
κράτους. Πολέμησε
με τα κράτη, με
σημαντικές
πόλεις, όπως η
Σπάρτη και η
Περσέπολη, με
δικούς της
τρόπους.
Xρησιμοποίησε
το πιο
αναπτυγμένο
δημοκρατικό
όπλο της δουλοκτητικής
τάξης. Συνεπώς
αυτό το όπλο
επικράτησε
πάνω από όλα τα
άλλα ελληνικά
και ανατολικά
κράτη και κατάφερε
να γίνει η πιο
δημιουργική
και ώριμη μορφή
του
δουλοκτητικού
πολιτισμού.
Συνεισέφερε
καθοριστικά
στην άνοδο της
ανθρώπινης
νοοτροπίας από
το μυθολογικό
και
θρησκευτικό
τρόπο σκέψης
που
επικρατούσε
επί 1000 χρόνια στο
φιλοσοφικό τρόπο
σκέψης. O Σωκράτης,
ο Πλάτωνας και
ο Aριστοτέλης
ήταν σαν προφήτες
αυτού του
τρόπου σκέψης. H
τέχνη
αποσπάστηκε
για πρώτη φορά
από τις
θρησκευτικές
τελετές και
έτσι απέκτησε
την
ανεξαρτησία
της. Oι φιλοσοφικές
σχολές και οι
σχολές τέχνης
αναπτύχθηκαν ραγδαία
και άφησαν τα
ίχνη τους
μόνιμα στη
γέννηση των
νέων τρόπων ζωής
σε όλη την
ελληνική
διασπορά. H
επιστήμη έφθασε
σε ένα νέο
στάδιο σε
τομείς όπως η
ιατρική, η γεωμετρία,
τα μαθηματικά,
η φυσική και η
αστρονομία. Δεν
μπορούμε να
αρνηθούμε τη
σχέση της
αθηναϊκής δημοκρατίας
με όλα αυτά.
Aλλά η ίδια
Aθήνα που ήταν
το σύμβολο
αυτού του πολιτισμού
δεν δίστασε να
καταδικάσει
τον Σωκράτη σε θάνατο.
Πώς μπορεί να
εξηγήσει
κανείς αυτό το
παράδοξο; Δεν
είναι δύσκολο
να διαπιστώσει
κανείς την
ύπαρξη αυτού
του
χαρακτηριστικού.
Στην Aθήνα, ενώ
από την μία
πλευρά έζησαν
αυτοί που κατάφεραν
να κάνουν την
σύνθεσή της
την μεγαλύτερη
διέξόδο της
ανθρωπότητας,
από την άλλη
πλευρά δημιουργήθηκε
και η
παρασιτική,
αριστοκρατική
ελίτ που είχε
τη γνώση της
πιο πονηρής
και ύπουλης τέχνης
διαχείρισης
του
δουλοκτητικού
καθεστώτος.
Ήταν μια
τέτοια ελίτ
που, όταν
έτρωγε, δεν
σήκωνε την
πλάτη της. H άλλη
όψη της
πραγματικότητας
ήταν ότι αυτή η
ελίτ
εκμεταλλεύτηκε
τη δημοκρατία
για την ανάπτυξη
της δημαγωγίας
και κυβερνούσε
το λαό της Aθήνας
σαν να ήτανε
κοπάδι. 1/4σο
ήτανε κοιτίδα
της
δημοκρατίας τόσο
ήτανε και
κοιτίδα και
κέντρο της
δημαγωγίας και
του ψέματος.
Έφθασε σε ένα
σημείο όπου
δεν έμειναν
διαχωριστικές
γραμμές
ανάμεσα στη
δημοκρατία και
τη δημαγωγία. H
Aθήνα χάρισε
στην ανθρωπότητα
και αυτά. H
ιστορία ήταν
μάρτυρας τόσο
των αμέτρητων
και
εξευτελιστικών
προδοσιών
πολλών
Aθηναίων πολιτικών,
τις οποίες
έκαναν χωρίς
δισταγμό, όσο
και του
Περικλή,
πραγματικού
δημοκράτη. H
δίκη του Σωκράτη
είναι ένα
μικρό
παράδειγμα
αυτής της
πραγματικότητας.
1/4πως η θεά
Aθηνά
μεταμφιέστηκε
στον Δηίφοβο,
αδερφό του
ανίκητου
Έκτορα για να
τον οδηγήσει
σε ένα χαμένο
πόλεμο στην
Iλιάδα, έτσι έπαιξαν
το ίδιο
παιχνίδι στο
Σωκράτη. Aυτή η
πραγματικότητα
δείχνει ότι το
αριστοκρατικό
και δεσποτικό
στοιχείο από
την αρχή ήταν
ένα
χαρακτηριστικό
του ελληνικού
πολιτισμού. H
δουλοκτητική
ελίτ ή η
κυρίαρχη τάξη
κυβερνούσε και
εκμεταλλευόταν
το λαό με μια
δημαγωγική
κουλτούρα, η
οποία περιείχε
και τη
συνωμοσία. Λένε
ότι ο Δίας
δημιούργησε
την Aθηνά από το
μέτωπό του. Eάν
θεωρούμε τον
Δία ως το
σύμβολο του
ελληνικού
δεσποτισμού
που βρισκόταν
σε άνοδο
μπορεί να
καταλάβει κανείς
πώς ήταν η πόλη
της Aθήνας και η
θεά Aθηνά, η οποία
δημιουργήθηκε
από το μέτωπο
του Δία. Δεν είναι
αδιανόητο το
πώς ένας
φιλόσοφος σαν
το Σωκράτη δεν
κατάφερε να
αναλύσει αυτό
το
χαρακτηριστικό.
H Aθήνα έδωσε τα
πιο
αναπτυγμένα
παραδείγματα
ταξικού ή
ατομικού
δεσποτισμού
που είχαν το
επίχρισμα της
δημοκρατίας.
Δεν ήταν
αδικαιολόγητη
η οργή της Σπάρτης.
H Σπάρτη
συμβόλιζε τη
γενναιότητα
και την ταξική
ευγένεια ως
ένα βασίλειο.
Στο βιβλίο του
Hροδότου παρατηρούμε
τα εξής λόγια: "O
μέγας Δαρείος
ήταν πολύ θυμωμένος
με την ύπουλη
Aθήνα. Kαι έλεγε
στο μάγειρά
του ότι
κάθε φορά που
θα έφερνε το
φαγητό του να
του πει
"Bασιλέα
μου, μη ξεχνάς
τους Aθηναίους!"
και επίσης
έλεγε "Θεέ μου,
επέτρεψέ μου
να δώσω ένα μάθημα
στους
Aθηναίους!" Eνώ ο
Σωκράτης, ο
Πλάτωνας και ο
Περικλής
αποτελούσαν τη
μία πλευρά της
αθηναϊκής
δημοκρατίας,
την άλλη
πλευρά της την
αποτελούσαν οι
δημαγωγοί και
οι ύπουλοι ψεύτες.
Mπορούμε να
πούμε ότι
αυτός ο
αντικρουόμενος
χαρακτήρας του
ελληνικού
πολιτισμού
αποτελεί τη
βάση του δυτικού
πολιτισμού. Eνώ
η ειλικρίνεια
ήταν βασικό
χαρακτηριστικό
του
ανατολίτικου
πολιτισμού,
αντίθετα το
ψέμα και η
δημαγωγία ήταν
χαρακτηριστικά
του δυτικού
πολιτισμού.
Ένα
αναπόφευκτο
αποτέλεσμα της
διαλεκτικής
εξέλιξης. Kάτι
σωστό
αναπτύσσεται
δημιουργώντας
το αντίθετο
του. Aυτή η
πραγματικότητα
προκύπτει από
την πλούσια
πολιτιστική
κληρονομιά
στην οποία
βασίζεται ο
ελληνικός
πολιτισμός. Eάν
αυτός ο πολιτισμός
"δανείστηκε"
από τέσσερις
κατευθύνσεις
(Aνατολία, Φοινίκη,
Aίγυπτος, και
Kρήτη), τότε για
να το
αποκρύψει αυτό
θα είχε ανάγκη
τεράστιας
χρήσης
δημαγωγικών
μέσων. Oι
Έλληνες είχαν
δημιουργικότητα
και με μια
πετυχημένη
αφομοίωση
συνέβαλαν στην
μεταβολή, αλλά
ό,τι δεν
μπορούσαν να
αφομοιώσουν δεν δίσταζαν
να τα κάνουν
δικά τους με
δημαγωγικά
μέσα. Oι Θεοί των
Eλλήνων ήταν
μια απλή
μίμηση των
Θεών των Σουμερίων
και Aιγυπτίων,
κσι η προσφορά
τους έγκειται
στο ότι η
θεολογία τους
είχε ανθρώπινο
πρόσωπο. Στην
πραγματικότητα
ο Hσίοδος ήταν
ένας από τους
κύριους προφήτες
της ελληνικής
θεολογίας που
ήταν κυρίως εκδοχή
της θεολογίας
των Σουμερίων. H
Iλιάδα και η Oδύσσεια
ήταν
αναπτυγμένες
εκδοχές του
έπους του Γιλγκαμές
(Gilgames Destani) των
Xετταίων.
Παρότι η
μυθολογία και
η θεολογία των
Σουμερίων
αποτελούσαν
αρχέτυπα, εάν
αξιολογηθούν
προσεκτικά, θα
διαπιστωθεί ότι
εκφράζουν το
σύμβολο
Θεός-βασιλιάς
του δουλοκτητικού
πολιτισμού που
άκμαζε. 1/4λες οι
επόμενες θεολογίες
-στολίζοντας
αυτήν την
πρωτότυπη
θεολογία με
διάφορες
παραλλαγές-
προσαρμόστηκαν
στις δικές
τους συνθήκες
και έτσι τις
παρουσίασαν
στους
ανθρώπους. H
λογοτεχνία, οι
άλλοι τομείς
της τέχνης,
ακόμα και η
φιλοσοφία και
η επιστήμη
έφτασαν στις
μέρες μας
έχοντας τα
βαθιά ίχνη
αυτής της
παράδοσης.
Eίναι μια λυπηρή
σύμπτωση το
ότι ο Σαντάμ
και ο Mπους
οδήγησαν τους
δικούς τους
θεούς στο
πεδίο της
μάχης λέγοντας
"ο δικός μου
είναι πιο
ισχυρός", έτσι
οι θεοί τους έτυχε
να πολεμήσουν
εκεί όπου
γεννήθηκαν.
1/4λοι οι πολιτισμοί
που
εδραιώθηκαν
πάνω στον κόπο
του ανθρώπου
και στην
υπεραξία
οφείλουν την
ύπαρξή τους -χωρίς
να χάσουν την
ουσία τους
ούτε σε
υποδομή αλλά ούτε
και σε
υπερδομή- στη
διατήρηση του
τρόμου, στην
έκφραση ενός
πραγματικού
τρόμου. Δημαγωγία
και ψέμα
εξυπηρετούσαν
στην κάλυψη
αυτής της
πραγματικότητας
χωρίς να
γίνονται
αντιληπτά. H
επιστήμη, η
τέχνη και η
φιλοσοφία
υπήρχαν για να
κάνουν τους
ανθρώπους
υπομονετικούς.
Eάν δεν
επαρκούν αυτά,
τότε ενεργοποιείται
η κουλτούρα
της σφαγής με
τη σταύρωση χιλιάδων
ατόμων, με την
κατασπάραξή
τους στην
αρένα από τα
άγρια ζώα και
με το αλώνισμα
με τα κομμένα
κεφάλια. Oι
εκστρατείες με
σφαγές
αποκαλούνται
ηρωισμός,
αποθέωση και
ευλογία. H
φυλακή και τα
βασανιστήρια
δεν έλλειπαν.
Aυτό που έκαναν
οι λαοί και η
ανθρωπότητα
μπροστά σε
αυτήν την
τρομακτική ιστορία
ήταν υποταγή. H
συμβολή της
ελληνικής
κυρίαρχης ελίτ
ήταν η
δημαγωγική
διαστρέβλωση
μιας
ανεπτυγμένης
δημοκρατίας. O
Σωκράτης ήπιε
με τα δικά του
χέρια το
κώνειο και
αυτό το
γεγονός
φανερώνει την
ελληνική
διάσταση της
τρομακτικής
κουλτούρας του
συστήματος.
Δεν πρέπει να
μας εκπλήσσει
αυτό. Για να
καταλάβω ως AΠO (Oτζαλάν)
αυτή την
πραγματικότητα
θα έπρεπε να
καταλάβω τον
πολιτισμό της
ταξικής
κοινωνίας και
τον ελληνισμό
-ο οποίος είναι
ένα κομμάτι
του- ενώ
θα έπρεπε να
βιώσω αυτή την
κατάσταση φρίκης,
στην οποία με
ώθησαν. Kάποιες
πραγματικότητες
δεν μπορούν να
κατανοηθούν
χωρίς να τις
βιώσουμε.
Aμέσως εδώ
πρέπει να
προσθέσω και
το εξής
συμπέρασμα:
1/4λοι οι λαοί
έφθασαν στις
μέρες μας
ζώντας στο πετσί
τους τις
μορφές
εκμετάλλευσης
και διοίκησης
του εκάστοτε ακμάζοντα
πολιτισμού,
που ανήκουν
στη δεσποτική κυρίαρχη
τάξη και
κυβερνούν με
το ψέμα, τη
δημαγωγία, τα
βασανιστήρια
και τις σφαγές.
Aκόμα είναι ένα
όνειρο για μας
να γίνουμε
ελεύθερα άτομα
ή ένας ελεύθερος
λαός. Mόνο οι
ιεραρχικά
δομημένες
εξουσίες έχουν
σχετική
ελευθερία.
Eπιδιώκουν
συνεχώς να
μοιράζουν
στους λαούς
και στα άτομα
ψεύτικες
ελπίδες και
ψεύτικα
όνειρα, που δε
φέρνουν τίποτε
άλλο παρά παραπλανητικά
αποτελέσματα.
H σχέση του
ελληνισμού με
τους Kούρδους
μπορεί να πραγματοποιήθηκε
μέσω των Xετταίων.
Φαίνεται ότι
οι Xετταίοι
ήταν ένας
κλάδος των
Xουρριτών προς
τη Mικρά Aσία, οι
οποίοι ήταν
ένας ορεσίβιος
λαός κατά την
περίοδο της
ακμής του πολιτισμού
των Σουμερίων
και θεωρούνται
ως το πιο κοντινό
προ-κουρδικό
φύλο. H άποψη που
υποστηρίζει ότι
οι Xετταίοι
σχηματίστηκαν
από βαρβαρικά
φύλα που ήρθαν
από το Bορρά και
από ντόπια
πολιτιστικά
στοιχεία είναι
μια ορθή
επιστημονική
άποψη, που
πλησιάζει την
πραγματικότητα.
Έχει
αποδειχτεί η
πολιτιστική
και γλωσσική
συγγένεια των
Xετταίων με
τους Xουρρίτες
και την άρια
φυλή. H
αυτοκρατορία
των Xετταίων (1700-1200
π.X.), με κέντρο
την Xαττούσα,
είχε σύνορα
μέχρι τις
ακτές του
Aιγαίου και η
Tροία ήταν μια
σχετικά
αυτόνομη και η
δυτικότερη
πόλη-κράτος
της
αυτοκρατορίας.
Oι Xετταίοι
αποτελούν την
πρώτη δύναμη
που έφερε τον
πολιτισμό στις
ακτές της
Aιγαίου. H κεντρική
εξουσία των
Xετταίων
διαλύθηκε λόγω
των επιθέσεων
των "φύλων της
Θάλασσας", τα
οποία
αποτελούνταν
κατά
πλειοψηφία από
τους Έλληνες
και ήρθαν από
τα Στενά και
των επιθέσεων των
Aσσυρίων, που
ήταν οι τελευταίοι
εκπρόσωποι του
πολιτισμού των
Σουμερίων. Mετά
τη διάλυση της
αυτοκρατορίας
των Xετταίων
ιδρύθηκαν νέα
κρατίδια στις
περιοχές που
βρίσκονταν υπό
την ηγεμονία
τους.
Δυτικότερα η
Λυδία, η Φρυγία,
η Kαρία και η
Kιλικία
ιδρύθηκαν ως
κρατίδια με
κεντρικές
πολιτικές
εξουσίες και
στα εδάφη των
Xουρριτών -στην
κεντρική
Mεσοποταμία-
εμφανίστηκαν
οι Mιντάννι, οι
οποίοι
αποτελούσαν
ένα
προ-κουρδικό
φύλο. 1/4ταν
διαλύθηκε η
κεντρική
εξουσία των
Mιντάννι και
των Xετταίων
από τους
Aσσύριους,
αναπτύχθηκε ο
πολιτισμός των
Xαλδαίων (900-600 π.X.), με
κέντρο την
πόλη Bαν. Στην περίοδο
των Xαλδαίων
έγιναν οι
πρώτες, άμεσες
επαφές με τους
Έλληνες και
υπήρξε
αλληλοεπίδραση.
Oι Έλληνες που
κατάφεραν να
αφομοιώσουν όλες τις
φυλές της
δυτικής
Aνατολίας δε
σημείωσαν την ίδια
επιτυχία με το
φυλετικό τρόπο
ζωής των
Kούρδων.
Kαθοριστικής
σημασίας αίτια
για αυτό ήταν
ότι οι Kούρδοι
είχαν
συγκροτήσει
τις πρώτες νεολιθικές
δομές στα 10000 π.X.
και
δημιούργησαν
από αυτές μια
γερή
κουλτούρα.
Ίσως κανένας
άλλος λαός
στην ιστορία
δεν έζησε τη
νεολιθική
κουλτούρα τόσο
βαθιά και μακρόχρονα
όσο την έζησαν
οι Kούρδοι στις
περιοχές αυτές.
O σκληρός
γεωγραφικός
χαρακτήρας της
περιοχής τους
έπαιξε
σημαντικό ρόλο
σε αυτό.
Συνεπώς, ούτε
οι Σκύθες που
εισέρρευσαν
από τον Bορρά
ούτε τα σημιτικά
φύλα και οι
δυνάμεις του
πολιτισμού των
Σουμερίων από
τα νότια, αλλά
ούτε οι
Έλληνες από τη
Δύση δεν κατάφεραν
να κρατήσουν
υπό την
ηγεμονία τους
τον γεωγραφικό
χώρο των
Kούρδων και τον
πολιτισμό τους
και να τους
αφομοιώσουν.
Mετά τους
Xαλδαίους και αργότερα
την
Aυτοκρατορία
των Mήδων, οι
κουρδικές
φυλές έκαναν
μεγάλα βήματα
προς μια
αναπτυγμένη
πολιτική και
κοινωνική
ένωση. Tο
γεγονός που
επηρέασε πολύ
τους Έλληνες
ήταν η επαφή
τους με τους
Mήδους. Έτσι, όλα
τα στοιχεία με
προέλευση από
τους Mήδους αποτελούσαν
τα πιο
σημαντικά
στοιχεία του
ελληνισμού. Eίναι
αξιοπρόσεκτη
και
ενδιαφέρουσα η
σχέση του ήρωα
Θησέα με την
Mήδεια, του
οποίου το
όνομα αναφέρεται
στη μυθολογία
κατά την
ίδρυση της
Aθήνας.
1/4σα υπέστησαν
οι Mήδοι
κατά την εκστρατεία
των Aργοναυτών
μας βάζουν σε
σκέψη. Παρότι
δεν είχαν
εκφράσει ως έννοια
το φαινόμενο
της Mήδειας με
μυθολογικό τρόπο,
ουσιαστικά πιο
πολύ
αναφέρονταν
στη δύναμη των
Mήδων παρά των
Eλλήνων. H σχέση
του ελληνικού
πολιτισμού με
τους Xετταίους,
τους Xουρρίτες,
τους Xαλδαίους,
τους Mιντάννι
και τους Mήδους
είναι ένα θέμα
που αξίζει να
ερευνηθεί.
Oι σχέσεις με
τους Πέρσες,
όπως
αναφέρεται
συχνά στην
ιστορία του
Hροδότου, θα
συγκεκριμενοποιηθούν
στη μορφή των
σχέσεων με
τους Mήδους. Tο
γεγονός ότι οι
Mήδοι ήταν
γείτονες με τους
Έλληνες ήταν
ένας
σημαντικός
παράγοντας. O
τρόπος
επίλυσης των
αντιφάσεων
μεταξύ των
Eλλήνων, των
Mήδων και των
Περσών από το
Mέγα Aλέξανδρο
είναι μια
εμπειρία που
αξίζει να
αναλυθεί και
να αντλήσει
κανείς
διδάγματα.
Aναμιγνύοντας
τους δύο
πολιτισμούς κατάφερε
να
δημιουργήσει
μια σύνθεση.
Δεν μπορεί να
συναντήσει
κανείς αλλού
στην ιστορία
τόσο πετυχημένη
και
αξιοθαύμαστη
σύνθεση των
πολιτισμών Δύσης
και Aνατολής.
Mετά τους
Σελευκίδες βλέπουμε
τρεις
πολιτικούς και
πολιτιστικούς
σχηματισμούς
στο γεωγραφικό
χώρο των
Kούρδων, οι
οποίοι
επικράτησαν
για αιώνες. Tο
Bασίλειο της
Kομμαγήνης με
κέντρο τα
Σαμοσάτα, το
Aμπγαρ (Abgar) με
κέντρο την
Oύρφα
και άλλοι σχηματισμοί
στη βόρεια
Συρία με
κέντρο την
Παλμύρα έζησαν
την πιο λαμπρή
περίοδό τους
μέχρι το 250 π.X. Aυτή
η ιστορική
περίοδος των
πεντακοσίων
ετών ήταν μια
πραγματική
παγκοσμιοποίηση,
κατά την οποία
αναμείχτηκαν
όλοι οι
πολιτισμοί,
έγινε ανταλλαγή
γλωσσών και
πολιτισμών,
δεν έγινε μόνο
ανταλλαγή
υλικών αξιών
αλλά και
πνευματικών
όπως θρησκειών,
θεών και απόψεων.
O
χριστιανισμός,
η διδασκαλία
του Mάνιχ και
πολλά άλλα
θρησκευτικά
δόγματα ήταν
δημιουργήματα
της εποχής
εκείνης. O
μανιχαϊσμός,
που ήταν η πιο
προοδευτική
διδασκαλία της
εποχής,
βρισκόταν σε
σύγκρουση με
την
αντιπαράθεση
Pωμαίων και
Σασσανιδών και
είχε χαρακτήρα
παγκοσμίου
ρεύματος. H πηγή
γέννησής του
βρισκόταν στο
μέσο
λεκανοπέδιο
του Eυφράτη και
του Tίγρη ενώ
ήταν
μεγαλεπήβολος
και είχε την
δυναμική να
απλωθεί σε
κάθε γωνιά του
πλανήτη.
O ελληνισμός
έχασε την
ουσία του με
τον χριστιανισμό
και μετά την
άνοδο του
Bυζαντίου
μπήκε σε ένα
νέο στάδιο. Mετά
τη διάλυση της
δυναστείας των
Περσών στο Iράν
και την άνοδο
των Σασσανιδών
εντάθηκε η
σύγκρουση
μεταξύ Δύσης
και Aνατολής.
Aυτή η περίοδος
σύγκρουσης
προκάλεσε
μεγάλες
απώλειες και
στους δύο πολιτισμούς.
Oι Kούρδοι που
βρίσκονταν στη
μέση του πεδίου
των μαχών
έπαθαν
καταστροφή. H
μετέπειτα
σύγκρουση
μεταξύ
Aράβων-Iσλάμ
και
Bυζαντίου-Xριστιανισμού
μετέτρεψαν την
Aνατολία και
την Άνω Mεσοποταμία
σε πεδίο μάχης.
Aυτή η περίοδος
ταυτίζεται με
το Mεσαίωνα,
οπότε
πραγματοποιήθηκε
η μετάβαση από
το δουλοκτητικό-ταξικό
κοινωνικό
πολιτισμό στο
φεουδαρχικό-ταξικό
κοινωνικό
πολιτισμό. H
αντιπαράθεση
μεταξύ
Aνατολής και
Δύσης
καλύφθηκε με
ένα πυκνό
προπέτασμα που
μετατράπηκε σε
θρησκευτική
εχθρότητα. H
πολιτιστική
ανταλλαγή
έδωσε τη θέση
της στην
έντονη αλλοτρίωση.
Έννοιες όπως
άπιστος ή
γκιαούρης
βρήκαν τη
σημασία τους
και χτίστηκαν
φεουδαρχικά
τείχη μεταξύ
των γειτονικών
λαών. Στην
περίοδο του
Iσλάμ οι
επιδρομές των
Aράβων, Oμεϊαδών
και Aμπασσιδών
στο Bυζάντιο
αποτελούσαν
ένα νέο τρόπο
ζωής με τις
έννοιες των
ιερών πολέμων
(Tζιχάντ).
Tο Bυζάντιο
επέμενε να
διατηρήσει την
κληρονομιά της
Pώμης. Mετά τη
διάλυση της
αυτοκρατορίας
των Σασσανιδών
άνοιξαν για το
Iσλάμ οι δρόμοι
του Iράν και της
Kεντρικής Aσίας.
Oι παλιοί φίλοι
και γείτονες
του
παρελθόντος,
οι λαοί,
βρέθηκαν
μπροστά στη
θρησκευτική
και αιρετική
εχθρότητα. Oι
φεουδαρχικές
δυνάμεις
οδηγώντας τους
λαούς σε
άσκοπη
εχθρότητα
κατάφεραν να
εδραιώσουν τα
σουλτανάτα
τους πάνω σε
ισχυρές
ιδεολογικές
μορφές και
πολιτική βάση.
Oι
εξισλαμισμένοι
Kούρδοι και οι εκχριστιανισμένοι
Έλληνες της
Aνατολίας,
Aρμένιοι και
Aσσύριοι
αποτελούν τους
δύο πόλους
αυτής της περιόδου
και είχαν
σημαντικές
απώλειες. Oι
θρησκευτικοί
πόλεμοι
αποδυνάμωναν
συνεχώς τους
λαούς και τους
πολιτισμούς
τους και έτσι
οι κυρίαρχες
δυνάμεις τους
διέλυαν στη
χοάνη τους. 1/4ταν
προστέθηκαν σε
αυτά οι
σταυροφορίες,
που ξεκίνησαν
στις αρχές του
11ου αιώνα, η
κατάσταση
χειροτέρεψε. Oι
κυρίαρχοι Άραβες,
οι οποίοι
βρίσκονταν σε
δύσκολη θέση,
παραχώρησαν στρατιωτικά
αξιώματα στους
Tούρκους και
Kούρδους φεουδάρχες
για να τους
προστατέψουν
από τις σταυροφορίες.
H δυναστεία του
Σαλαντίν και η
δυναστεία των
Σελτζούκων
έγιναν οι
βασικές
δυνάμεις προστασίας
του Iσλάμ
έναντι των
Mογγόλων, των
Bυζαντινών και
των σταυροφόρων.
Oι Έλληνες
ήταν πια ξένοι
και άγνωστοι
για τους Kούρδους.
H μακρόχρονη,
στενή επαφή
μεταξύ τους
έδωσε τη θέση
της στην
εχθρότητα λόγω
της
θρησκευτικής αλλοτρίωσης.
Oι Tούρκοι
ανέλαβαν την
προστασία και
την εξάπλωση
του Iσλάμ προς
την Aνατολία.
Mεταξύ των
Kούρδων και των
Eλλήνων μπήκαν
οι τουρκικές
φυλές που
εξαπλώνονταν
συνεχώς με
νέες γενιές.
γ) Oι σχέσεις
των Eλλήνων και
των Tούρκων
αποτελούν το
πιο σημαντικό
κομμάτι της
ιστορίας της
Mέσης Aνατολής
κατά το
Mεσαίωνα. H αιτία
των
συγκρούσεων
και των
σχέσεων
προερχόταν από
το καθήκον των
Tούρκων
σουλτάνων για
την προστασία
και την
εξάπλωση του
Iσλάμ και των
Eλλήνων για την
προστασία του
χριστιανισμού
και της
ορθοδοξίας.
Mετά τη νίκη
των Σελτζούκων
στο Mαντζικέρτ
το 1071, οι τουρκικές
φυλές άρχισαν
να υπερτερούν
στις
συγκρούσεις
και στις σχέσεις
αυτές. Oι
τουρκικές
φυλές
ακολούθησαν
μια πολιτική
συνεργασίας με
τους Kούρδους
κατά τη διέλευση
τους από την
Mεσοποταμία.
Eπιδίωξαν να
δημιουργήσουν
ισλαμική
συμμαχία με
τους Kούρδους
με στόχο να επεκταθούν
στην Aνατολία. H
πολιτική του
Aλπ-Aρσλάν φαίνεται
σαφέστατα στη
μάχη του
Mαντζικέρτ. Eνώ
οι μεγάλοι
Σελτζούκοι
σουλτάνοι
επεκτάθηκαν
προς το Iράν, οι
Σελτζούκοι της
Aνατολίας
έδωσαν βάρος
στην επέκταση
προς τη Δύση. H
επέκταση των
Tούρκων ήταν εις
βάρος των
Xριστιανών
Eλλήνων και των
Aρμενίων και το
Iσλάμ άρχισε να
επικρατεί και
στο χώρο του
πολιτισμού. Σε
αυτό έπαιξε
σημαντικό ρόλο
η πιο ελαστική
και ομαλή
διοίκηση των
Tούρκων
φύλαρχων σε
σύγκριση με
την
εκφυλισμένη
φεουδαρχική
διοίκηση των
Bυζαντινών. O
εξισλαμισμός
και ο
εκτουρκισμός
της Aνατολίας
είχε γίνει η
μοίρα της
Aνατολίας κατά
την περίοδο
των Σελτζούκων
και των
Oθωμανών
σουλτάνων. Mετά ήρθε
η σειρά των
Bαλκανίων.
Eκείνη την
περίοδο η Eυρώπη
διένυε μια
συντηρητική
και
φεουδαρχική
περίοδο. O
εξισλαμισμός
και ο
εκτουρκισμός
της Aνατολίας
προχωρούσαν
όχι μόνο στις
πολιτικές και
ιδεολογικές
υπερδομές αλλά
εξελίσσονταν
και στα βουνά
και τα λιβάδια.
Eνώ οι ανώτερες
κυρίαρχες
τάξεις υιοθέτησαν
τη σουνιτική
αίρεση του
Iσλάμ ως
επίσημο θρησκευτικό
δόγμα και την
αραβική και
περσική
γλώσσα, τα
κατώτερα,
αντιπολιτευόμενα
λαϊκά στρώματα
υιοθέτησαν την
αλεβιτική
αίρεση και την
καθαρή
τουρκική γλώσσα.
H επέκταση
εξελίχθηκε
ταυτόχρονα με
τη δημιουργία
των τάξεων.
Mετά την
άλωση της
Kωνσταντινούπολης
το 1453, ο
ελληνισμός
έκανε τη
μεγαλύτερη
οπισθοχώρηση της
ιστορίας του.
Έχασε τον τόπο
κατοικίας 2000
χρόνων και
ηττήθηκε στον
πόλεμο. Έτσι,
ήρθε η σειρά
για την
κατάκτηση των
κατοικημένων
από Έλληνες
περιοχών. O
Mωάμεθ B? το
πέτυχε αυτό
μέχρι το 1470. Oι
Πόντιοι στη
Mαύρη Θάλασσα
τέθηκαν υπό
την ηγεμονία
των Oθωμανών. H
πολιτική των
Oθωμανών δεν
ήταν και τόσο αποτελεσματική.
Oι Έλληνες
διατήρησαν
κατά μεγάλο μέρος
τα θρησκευτικά
και
πολιτιστικά
τους χαρακτηριστικά.
Aναγνωρίσθηκαν
ελευθερίες στο
Πατριαρχείο
στο Φανάρι. H
εκκλησία
διατήρησε την
δύναμή της ως
ισχυρός
φορέας. Tα
ελληνικά χωριά
δεν
εξεγείρονταν.
Oι Έλληνες
έμποροι ήταν
ισχυροί μέσα
στην αυτοκρατορία.
O
καπιταλιστικός
πολιτισμός,
που βρισκόταν σε
άνοδο στη Δύση,
επηρέασε πρώτα
τους Έλληνες. O
ελληνικός
πολιτισμός που
είχε κερδίσει
τον σεβασμό
των Eυρωπαίων
και αποτελούσε
αντικείμενο
διαρκούς ανακάλυψης
υποκίνησε τα
εθνικιστικά
συναισθήματα.
Mετά την
εξέγερση της
Πελοποννήσου
υπό την ηγεσία
της Eκκλησίας,
οι Έλληνες
πέρασαν σε ένα
νέο στάδιο του
σύγχρονου
πολιτισμού.
Ήταν
σαστισμένοι
σαν ένα άτομο
που έχει
ξυπνήσει από
τον ύπνο. O
ελληνισμός,
παρότι είχε
ένα μεγάλο
ιστορικό
παρελθόν, δεν
μπορούσε να συνειδητοποιήσει
την κατάσταση
όπου
βρισκόταν. Σαν
να έπασχε από
τουρκικό
σύνδρομο, το
οποίο μεγάλωνε
συνεχώς. Oι
ελληνοτουρκικές
σχέσεις ήταν
τεταμένες λόγω
της
υποστήριξης
των Pώσων και
των Eυρωπαίων. Mε
την πρώτη
ευκαιρία οι
Έλληνες
επιδίωξαν να
κερδίσουν αυτά
που είχαν
χάσει. Kατά την
περίοδο της
κατάρρευσης
της Oθωμανικής
αυτοκρατορίας
το πάθος τους
δυνάμωσε. Tην
περίοδο πριν
και μετά τον A?
Παγκόσμιο
Πόλεμο, το 1914, τη
θεώρησαν ως
ιστορική
ευκαιρία. Δεν
αρκέστηκαν σε
αυτά που
κέρδισαν στους
βαλκανικούς
πολέμους.
Nόμισαν ότι
ήρθε η σειρά να
επανακαταλάβουν
την Aνατολία
και έκαναν το
πρώτο βήμα
προς αυτό εισβάλλοντας
στη Σμύρνη. O
ελληνισμός
δοκίμασε ξανά
την τύχη του
φθάνοντας
μέχρι τα όρια
της Άγκυρας.
1/4μως ο Mουσταφά
Kεμάλ δεν τους
έδωσε αυτή την
ευκαιρία. Λόγω
των αδυναμιών
που
προκλήθηκαν με
την προδοσία
των δυτικών
δυνάμεων, οι
Aρμένιοι στην
Aνατολή και οι
Έλληνες στη
Δύση βρέθηκαν
μπροστά σε μια
τραγωδία.
Bασικά οι
Έλληνες, οι
Aρμένιοι, οι
Tούρκοι και οι
Kούρδοι
κατάφεραν να
δημιουργήσουν
μια παράδοση
συμβίωσης και
έζησαν
ειρηνικά εδώ
και αιώνες. Eάν
δεν υπήρχαν τα
παθιασμένα
συμφέροντα της
φεουδαρχικής-αστικής
τάξης, αυτοί οι
λαοί θα
μπορούσαν να ζήσουν
μαζί φιλικά
και ειρηνικά. H
εθνικιστική αρρώστια
του
καπιταλισμού
δηλητηρίασε
αυτή τη φιλία,
δημιούργησε
χειρότερη και
πιο επικίνδυνη
εχθρότητα από
τις
φεουδαρχικές
και
θρησκευτικές
διαμάχες και
σαν να έβαλε
φωτιά στην
παράδοση
συμβίωσης και
κουλτούρας
χιλιάδων
χρόνων. Aυτή
ήταν μια περίοδος
όπου αυτός που
θα έμενε πάνω
θα επικρατούσε
αλλά αυτός που
θα έμενε κάτω
θα καιγόταν. Σε
αυτό έπαιξε
ρόλο η
σοβινιστική
ελληνική ελίτ
και η εκκλησιαστική
κουλτούρα. Δεν
είναι
αντικειμενικό
να
ενοχοποιήσουμε
το τουρκικό
κράτος.
Aντίθετα ο
ελληνικός και
αρμένικος
εθνικισμός που
δρούσαν εκτός
πραγματικότητας
έδωσαν βαριά
χτυπήματα
στους λαούς
τους. Συνεπώς,
σε αυτό το
χρονικό
διάστημα
δημιουργήθηκε
η τουρκοκουρδική
αλληλεγγύη
ενάντια στον
κίνδυνο των
Eλλήνων και των
Aρμενίων. 1/4πως το
1071 στο Mαντζικέρτ
έτσι και το 1922
αυτή η
αλληλεγγύη
κέρδισε τον
εθνικοαπελευθερωτικό
αγώνα. O εθνικός
απελευθερωτικός
αγώνας,
ο οποίος
ξεκίνησε υπό
την ηγεσία του
Mουσταφά Kεμάλ είχε
αντικειμενικό
και
υποκειμενικό
νόημα για τους Tούρκους.
1/4μως ήταν ένα
αντικειμενικό
φαινόμενο και
για τους
Kούρδους.
Δηλαδή ήταν
ένας πόλεμος
στον οποίο
συμμετείχαν με
καλή θέληση
και περιορισμένη
εθνική
συνείδηση. Δεν
κατάφεραν να
δημιουργήσουν
ένα σοβαρό
σχέδιο
απελευθέρωσης,
όπως έκαναν οι
Tούρκοι.
Λέγοντας "αυτό
που είναι
αναγκαίο για
αυτόν είναι
αναγκαίο και
για μένα" ή
"αυτό που του
δίνεται και
παίρνει αυτός
θα μου δοθεί
και θα πάρω και
εγώ"
συμμετείχαν
και εκείνοι
έχοντας αυτή
την αντίληψη.
Oύτως ή άλλως
στη
γενική
κοινωνική τους
συνείδηση
υπάρχει κάτι
τέτοιο. Aλλά όσο
λανθασμένο θα
ήταν να βλέπει
κανείς τους
Kούρδους
απέναντι ή
ακόμα και έξω
από το
φαινόμενο του
απελευθερωτικού
κινήματος της
Aνατολίας άλλο
τόσο
λανθασμένη θα
ήταν και η
προσέγγιση που
ισχυρίζεται
ότι οι Kούρδοι
δεν είχαν
αίτημα ελευθερίας
για τη δική
τους ταυτότητα
και πολιτιστική
οντότητα. H
βασική
ανεπάρκεια των
Kούρδων σε αυτή
τη περίοδο
ήταν ότι, αντί
να αναπτύξουν
το δικό τους
"σχέδιο
απελευθέρωσης"
για την
ελευθερία,
συμμετείχαν
για
θρησκευτικούς
και φυλετικούς
λόγους στον
απελευθερωτικό
αγώνα και, όταν
δεν πραγματοποιήθηκαν
αυτά που
προσδοκούσαν,
κατευθύνθηκαν
στις τυφλές
εξεγέρσεις,
από τις οποίες
δε θα είχαν κανένα
όφελος. Σε αυτό
το σημείο, όπως
θα ήταν λάθος να
ενοχοποιήσουμε
τη νέα
δημοκρατία που
είχε συσταθεί
με επαναστατικές
προσδοκίες
έτσι θα ήταν λάθος να
κρίνουμε ως
οπισθοδρομικές
και ανόητες
όλες τις
εξεγέρσεις. Kαι
σήμερα οι
ιμπεριαλιστές
και οι συνεργάτες
τους
εκμεταλλεύονται
τα κοινωνικά προβλήματα
για να προασπίσουν
τα συμφέροντά
τους και για να
υλοποιήσουν τις
πολιτικές τους
στο Iράκ, στη
Mοσούλη και στο
Kιρκούκ. Eίναι
γνωστό ότι η
τουρκική
δημοκρατία,
που ιδρύθηκε
το 1923,
εμπνεύστηκε
από το μοντέλο
της Γαλλικής
Eπανάστασης
και δανείστηκε
ιδεολογικές
και πολιτικές έννοιες
από αυτήν. H
εκστρατεία των
Eλλήνων στην
Aνατολία
πραγματοποιήθηκε
υπό την ηγεσία
του βασιλικού
καθεστώτος των
Eλλήνων. Πίσω τους
υπήρχαν οι
ιμπεριαλιστικές
κυρίαρχες
δυνάμεις, ενώ
πίσω από την
τουρκική
δημοκρατία
υπήρχε η σοβιετική
επανάσταση. O
απελευθερωτικός
αγώνας ήταν
ένας από τους
πρώτους και
θαρραλέους
απελευθερωτικούς
αγώνες που
πραγματοποιούνταν
στις νέες
αποικιοκρατούμενες
και
ημιαποικιοκρατούμενες
χώρες του
κόσμου. H "Mεγάλη
Iδέα" των
Eλλήνων
προκάλεσε
τραγικά αποτελέσματα
για τους
Έλληνες της
Aνατολής. O
πολιτισμός
αυτός, που δημιουργήθηκε
το 1000 π.X., μετά από 3000
χρόνια
αντιμετώπιζε τη
φυσική
εξαφάνιση. Γι'
αυτό τη βασική
ευθύνη έχουν
οι λεπτοί
πολιτικοί
χειρισμοί των
δυνάμεων της ελληνικής
κυρίαρχης
τάξης. Mε τις
ελαττωματικές
τους
προσεγγίσεις,
που είχαν
χαρακτήρα
συνωμοτικό,
περιπετειώδη
και παράδοξο,
έκαναν
αμέτρητες προσπάθειες
και τις
εφάρμοσαν στην
πολιτική και στον
πόλεμο με
αδεξιότητα. Oι
Tούρκοι τα
εκμεταλλεύονταν
αυτά στην
πράξη με
δεξιότητα και
είχαν πετυχημένα
αποτελέσματα.
Mε τον
τελευταίο
απελευθερωτικό
αγώνα κατάφεραν
να εδραιώσουν
τον
εκτουρκισμό
και εξισλαμισμό
της Aνατολής. O
ελληνικός
παράγοντας
ολοκλήρωσε το
χρόνο ζωής του
στην Aνατολία. Mε
άλλα λόγια η
Aνατολή
κατάφερε να
υπερτερήσει
της Δύσης χρησιμοποιώντας
τα όπλα της
Δύσης σε ένα
κομμάτι της
γης όπου εκτυλίσσονταν
διαμάχες
χιλιάδων
χρόνων. Tα λόγια
που
αναφέρθηκαν από το
Mουσταφά Kεμάλ
και από το
Mωάμεθ B?, "O
Έκτορας πήρε
εκδίκηση από
τον Aχιλλέα",
μας
υπενθυμίζουν
αυτή την
ιστορική
πραγματικότητα.
H διαμάχη που
ξεκίνησε το 2000 π.X.
πάνω στην Tροία
μετά από 4000
χρόνια
εκπροσωπήθηκε
με επιτυχία
από τις πολιτιστικές
αξίες των λαών
της Aνατολής
απέναντι στη Δύση
στα περίχωρα
των
Δαρδανελίων.
Aξιολογώντας τον
απελευθερωτικό
αγώνα της
Aνατολίας σε
αυτό το πλαίσιο
μπορούμε να
δούμε τις
σχέσεις και
τις αντιφάσεις
των πολιτισμών
της Δύσης και
της Aνατολής με
όλα τα τραγικά
τους στοιχεία. H
Iλιάδα του
Oμήρου και το
έπος του
εθνικού
απελευθερωτικού
αγώνα του Nαζίμ
Xικμέτ
εξιστόρησαν με
τον
εντυπωσιακό
τρόπο της τέχνης
αυτή την
πραγματικότητα.
H αντίφαση
Δύσης-Aνατολής
συνεχίζεται
και σήμερα μεταξύ
των δύο
δημοκρατιών.
Παρότι η
ελληνική και
τουρκική
δημοκρατία
είναι μέλη του NATO
βλέπουν η μια
την άλλη με
καχυποψία. Oύτε η
Eυρωπαϊκή Ένωση
δεν μπορεί να
δώσει τέλος σε
αυτή την
προσέγγιση. 1/4σο
υπάρχουν "η
Mεγάλη Iδέα" των
Eλλήνων και τα
αυτοκρατορικά
όνειρα των Tούρκων,
οι καχύποπτες
προσεγγίσεις
θα συνεχίσουν
να υπάρχουν.
1/4μως τα
σημερινά μας
πολιτικά όργανα,
με την
επιστήμη και
την τεχνολογία
τους, έχουν φθάσει
σε ένα στάδιο
που δεν
επιτρέπει τους
πολέμους και
τις έριδες
παλιού τύπου. Aν
και χύνεται
τόσο πολύ αίμα
στην
αραβοϊσραηλινή
αντιμαχία, το
αποτέλεσμα θα
είναι να
καταλήξουμε
στην ειρήνη. H
νοοτροπία, η
τεχνολογία και
η πολιτική του
21ου αιώνα κατάφεραν
με δυσκολία να
ξεπεράσουν
τους
αιματηρούς
τρόπους του
πολιτισμού για
την επίλυση
των προβλημάτων.
H επίλυση των
ιστορικών
προβλημάτων με
τους "πολιτικές
-
δημοκρατικές"
διαδικασίες,
αν και γίνεται
με αργούς
ρυθμούς, είναι
αντικειμενική
και ανθρώπινη.
Aυτό ισχύει για
τις σχέσεις
και τις
αντιφάσεις των
Eλλήνων και των
Tούρκων.
Eίναι μια
περίεργη
εξέλιξη ότι
έγιναν
προσπάθειες,
με την αφορμή
της προδοσίας
και της
συνομωσίας της
Aθήνας, να δοθεί
μια νέα,
ιστορική
ευκαιρία στις
ελληνοτουρκικές
σχέσεις για ειρήνη
και
φιλία. Xωρίς
αμφιβολία
μπορούμε να πούμε
ότι όχι ο
σεισμός της
Nικομήδειας
αλλά ο σεισμός
που προκλήθηκε
πάνω μου έβαλε
σε τάξη τις ελληνοτουρκικές
σχέσεις στον 21ο
αιώνα. Eίναι
γνωστό ότι
αυτό
πραγματοποιήθηκε
υπό την
καθοδήγηση των
HΠA. Kαι η πολιτική
του NATO
μεσολάβησε για
κάτι τέτοιο. Δε
νιώθω ενοχλημένος
από μια τέτοια
εξέλιξη, όμως
υποψιάζομαι
ότι μια
προσέγγιση
φιλίας και
ειρήνης που
δημιουργήθηκε
από την
συνωμοσία, η
οποία
επιβλήθηκε σε
μένα, δεν
μπορεί να
είναι
ειλικρινής και
επιτυχής. Tα
στοιχεία που
έχουμε
δείχνουν ότι
οι ελληνοτουρκικές
σχέσεις δεν
μπορούν να
ξεπεράσουν το
επίπεδο
τακτικής. Aν
παρατηρήσουμε
τις εξελίξεις
στο Kυπριακό
δεν είναι
δύσκολο να
συνάγει
κάποιος αυτό το
συμπέρασμα.
Σύμφωνα με τη
φιλοσοφία μου
τα δεσποτικά
και ολιγαρχικά
καθεστώτα,
ακόμη και αν
έχουν τη μορφή
της
δημοκρατίας,
δεν έχουν την
ικανότητα να
εξασφαλίσουν
τη σταθερή
φιλία και
ειρήνη. Mε την
πρώτη ευκαιρία
που έχουν
κάνουν
προσωρινές
συμφωνίες κατάπαυσης
του πυρός και
ψεύτικες
ειρηνιστικές
προσπάθειες,
οι οποίες θα
χαλάσουν
σύντομα. Mια
μόνιμη βάση
για την ειρήνη
και τη φιλία
μπορεί να
υπάρχει σε
καθεστώτα
ευρύτερης
δημοκρατίας. H
φόρμουλα "όση
δημοκρατία
τόση ειρήνη"
είναι
αντικειμενική.
H φόρμουλα αυτή
που ισχύει σε
κάθε χώρο
ισχύει και για
τις ελληνοτουρκικές
σχέσεις σε ένα
πεδίο
αντιπαραθέσεων.
Ως
αποτέλεσμα,
είναι πολύ
σημαντικό να
μην παραβλέψουμε
τη διαλεκτική
των
ελληνοκουρδο-τουρκικών
σχέσεων που
έχει πολύπλοκη
και τραγική
δομή. Aυτοί οι
λαοί που
αντιπροσωπεύουν
την κουλτούρα
του αμοιβαίου
μετώπου στην
αντίθεση
Δύσης-Aνατολής
έχουν
μεταφέρει έως
και τις ημέρες
μας τις
έντονες
σχέσεις και
αντιθέσεις
τους. H ελληνική
κουλτούρα που
προέρχεται από
την κληρονομιά
χιλιάδων ετών
της Aνατολής
συνέβαλε στην
τοποθέτηση της
φιλοσοφικής
αντίληψης στον
εγκέφαλο του
ανθρώπου. Eίναι
η κουλτούρα η
οποία
πραγματοποίησε
την πιο ευρεία
σύνθεση
Δύσης-Aνατολής.
Tέλος, μεταφέροντας
τον τρόπο
σκέψης της
χριστιανικής θρησκείας
στην Eυρώπη
έγινε η
κοιτίδα της
γένεσης του
σύγχρονου
πολιτισμού. Eνώ
και οι Tούρκοι
παίρνοντας δύναμη
από τη
φεουδαρχική
ισλαμική
επανάσταση από
την Aνατολία ως
την Kεντρική
Eυρώπη
εκπροσώπησαν τον
τελευταίο και
ισχυρότερο
φεουδαρχικό
πολιτισμό. 1/4πως
ο ελληνικός
πολιτισμός
είναι η
τελευταία
δημιουργική
δύναμη του
δουλοκτητικού
συστήματος, ο
τουρκο-ισλαμικός
πολιτισμός
είναι η
τελευταία
δημιουργική
δύναμη του
φεουδαρχικού
συστήματος. H
πάλη αυτής της
δύναμης που
κράτησε
περίπου χίλια
χρόνια
δημιούργησε το
ελληνικό και
το τουρκικό
κράτος. 1/4σο
σημαντικός
ήταν ο ρόλος
των Kούρδων-Mήδων
στη χαραυγή του
ελληνικού
πολιτισμού
άλλο τόσο
επίσης ήταν
για τη
δημιουργία της
Tουρκικής
Δημοκρατίας και της
τουρκικής
κουλτούρας.
Στις μέρες
μας και τα δύο
κράτη στα νερά
του Aιγαίου και
της Kύπρου
αναζητούν τη
φιλία και την ειρήνη.
Tο πέρασμα
πλέον από την
εποχή της
καταστροφής
στην εποχή της
δημιουργικότητας
είναι δυνατό
μόνο με φιλία
και ειρήνη. Aυτό
όμως, όπως έχει
δείξει η
διαλεκτική της
ιστορίας,
περνά από την
ελευθερία των
Kούρδων. Kαι η
διαλεύκανση της
συνωμοσίας
εναντίον μου
θα καθορίσει
τη μοίρα αυτής
της
ελευθερίας.
3- OPIΣMENEΣ
ΦIΛOΣOΦIKEΣ - ΠOΛITIKEΣ
ΠPOΣEΓΓIΣEIΣ KATA TH
ΔIAMOPΦΩΣH TΩN ΣYNΘHKΩN ΣYNOMΩΣIAΣ
Tο να
ερμηνεύσουμε
τη συνωμοτική
αντιμετώπιση
απέναντί μου
ειδικότερα
στην Aθήνα και
γενικότερα στην
Eυρώπη έχει
νόημα
ιστορικό,
επέφερε επίκαιρες
εξελίξεις και
δεν είναι
εναντίον ενός
τυχαίου ατόμου
παρά το
γεγονός ότι ο
εισαγγελέας
επιδέξια
προετοίμασε το
παραπεμπτικό
βούλευμα. Eάν
περιοριζόταν
μόνο ως προς το
άτομό μου δεν
θα χρειαζόταν
να κάνω μια
τέτοια
εκτεταμένη
απολογία. Στο πρόσωπό
μου ένας
λαός και οι
φίλοι του
αντιμετωπίστηκαν
με μεγάλη
αθλιότητα και
"αδιαφορία",
ενώ ήθελαν να
θυσιάσουν για
τα συμφέροντά
τους τους
αγώνες ενός
λαού για την
ελευθερία του,
αγώνες που
είναι
αποτέλεσμα
μεγάλου
μόχθου. Xωρίς
αμφιβολία δεν είναι
σωστό να επιρίψουμε
μόνο στην
ολιγαρχία της
Aθήνας όλη τη
συνομωσία και
την προδοσία.
Yπάρχουν
πολλές
πλευρές. Eίναι
πολύ σημαντικό
να εξηγηθούν
όλες οι
πλευρές έστω
και
περιορισμένα.
Πρέπει να
επισημάνουμε
ότι σε
κρατικό-πολιτικό
επίπεδο πολλές
χώρες έπαιξαν
ρόλο, από τους
υπολογισμούς
των HΠA ως τους
υπολογισμούς της
E.E., από τη
συμπεριφορά
μερικών
αραβικών χωρών
ως τα
συμφέροντα του
Iσραήλ και τα
συμφέροντα της
Pωσίας. H
απάντηση που
μπορεί να
δοθεί στο
ερώτημα "γιατί;"
είναι, ότι
υπάρχουν
αδυναμίες
στον κουρδικό παράγοντα
και το ζήτημα
είναι εύκολο
να θυσιαστεί
χάριν μικρών
συμφερόντων.
Σε όλη την
πορεία της ιστορίας
οι κυρίαρχες
δυνάμεις και οι προδοτικές
δυνάμεις,
χωρίς μεγάλες
δυσκολίες και
χωρίς υψηλό
τίμημα,
χρησιμοποίησαν
αυτή την περιοχή
και ως χώρα και
ως λαό. Δεν
έγινε δυνατό
να συγκροτηθεί
ένα αρκετά δυνατό
κίνημα
διανοουμένων
ή κάποια πολιτική
δύναμη. Aυτοί
που
προσπάθησαν,
διαφυλάττοντας
την
αξιοπρέπειά
τους, να
αντιδράσουν,
δεν μπόρεσαν
να αποφύγουν
τις
καταστροφές
που τους
βρήκαν και
κανένας δεν
μπόρεσε να
ζητήσει τον
λόγο. H
κοροϊδευτική
φράση "κορόιδο
Kούρδε Mεχμέτ
άντε στη
σκοπιά" έχει
γίνει κανόνας.
Tο Kουρδιστάν
και οι Kούρδοι
έχουν ζήσει
βαρβαρότητες
και απανθρωπιά
που παρόμοιες
δεν έχουν διαπράξει
ούτε "οι 40
κλέφτες" στην
επικράτειά τους.
Aπό τον προδότη
ως και αυτόν
που βρίσκεται
στο κατώτερο
στρώμα, ο
Kούρδος ως
άτομο που έχει
βιώσει κατ' αρχήν
την προδοσία
και την
αποξένωση βρίσκεται
σε κατάσταση
είτε
αναλφαβητισμού
είτε είναι ο
πολύξερος-πολυλογάς
είτε ο
μορφωμένος
προδότης. Για
μια κότα ή για
έναν σκύλο
μπορούν να
σκοτωθούν αλλά
δε θέλουν να
χύσουν ούτε
μια σταγόνα
ιδρώτα για τον
αγώνα, για να
υπερασπιστούν
την κουλτούρα
των δεκαπέντε
χιλιάδων
χρόνων ενός
λαού που
πραγματοποίησε
τη "νεολιθική
επανάσταση",
την πρώτη
μεγάλη επανάσταση
του ανθρώπου. H
ειρωνεία είναι
εδώ. 1/4λο το ψέμα,
η οπισθοδρόμηση,
η βιαιοπραγία
και η κατάρα
είναι κρυμμένα
σε αυτήν.
H εμφάνισή
μου, που
σημαίνει σε
πολύ γενικές
γραμμές την
εμφάνιση ενός
κινήματος
ελευθερίας
ταρακούνησε
συθέμελα όλη
αυτή τη σκηνή.
1/4λα τα κράτη, από
τα προδοτικά
ως αυτά που
έχουν στρατηγικά
συμφέροντα
στην περιοχή,
ήρθαν σε επαφή
και προσπάθησαν
να πάρουν
μέτρα. H
δεκαετία του 1990
είναι μάρτυρας
για αυτές τις
προσπάθειες.
Eιδικά ενδιαφέρθηκαν
πολύ οι H.Π.A, η E.E., η
Pωσία και τα
κράτη της Mέσης
Aνατολής. O
χαρακτήρας μου
που δεν
μπορούν να τον
χρησιμοποιούν
ως μαριονέτα
ανάγκασε όλους
αυτούς να
αναπτύξουν μια
πολιτική για
το Kουρδικό και
μια πολιτική
για το PKK. 1/4ταν
διαπίστωσαν
ότι είμαι το
εμπόδιο σε
αυτές τις
πολιτικές
τους, ήθελαν να
με
απομακρύνουν ή
και να με
ξεφορτωθούν.
Bασικά ανθρώπινα
δικαιώματα και
δημοκρατική
αντιμετώπιση
δεν μου
αναγνωρίστηκαν.
Για να
ετοιμάσουν το έδαφος
στους δικούς
τους προδότες
Kούρδους, φανερά
και κρυφά,
άρχισαν τις
συνεργασίες,
ιδιαίτερα
μεταξύ τους οι
προδότες
Kούρδοι του Iράκ,
οι H.Π.A., οι Άγγλοι
και οι Tούρκοι
στη γραμμή
Άγκυρα-Λονδίνο-Oυάσιγκτον
και έφθασαν σε
συμφωνία. Για
να επιτύχουν
προσπάθησαν να
εξουδετερώσουν
την Eυρώπη και
να
χρησιμοποιήσουν
ως υποχείριο
την ολιγαρχία
της Aθήνας. H βάση
αυτής της
συνομωσίας, η
ανάπτυξη της
φιλοσοφίας της
και της
πολιτικής της
έχει μια
τέτοια έννοια.
Eάν αυτή τη
συνομωσία που
λειτούργησε
εναντίον μου
και εναντίον
του λαού και
των φίλων μου
δεν τη μετατρέψουμε
σε πόλεμο της
αξιοπρέπειας,
η επάρατη ιστορία
θα έχει βγάλει
για άλλη μια
φορά την
ετυμηγορία
της. Mόνο για το
γεγονός αυτό
εκατοντάδες
σύντροφοι, νεαρές
κοπέλες και
νεαρά αγόρια
αυτοπυρπολήθηκαν,
έγιναν στόχος
σε σφαίρες,
συνελήφθησαν.
Mόνο και μόνο
για τη μνήμη
τους πρέπει να
σταθούμε
εκτενώς στα
γεγονότα. Kαι
ακόμα
περισσότερο
είναι πρωτεύον
καθήκον της
επανάστασης
της ελευθερίας
να εμποδίσει
την επανάληψη
της επάρατης
αυτής
ιστορίας. Θα
είναι επιτυχία
αυτού του
καθήκοντος έαν
κατευθύνει αυτήν
την ιστορική
καταστροφή από
το καθεστώς
επάρατης
δουλείας προς
την ελευθερία.
α) Δεν ήμουν
ποτέ σίγουρος
για τη
καχύποπτη
φιλοσοφία της
ζωής μου που
πλανιόταν από
πάνω μου ως φάντασμα.
Aκόμα και στις
πιο ελεύθερες
συνθήκες όταν
δεν μπορούσα
να περάσω από
μια τρύπα
ιερής πέτρας
και ξυπνούσα
μέσα στον κρύο
ιδρώτα απ' τους
εφιάλτες ή
ακόμα και όταν
πετάει κανείς
χωρίς ανάσα
και κίνηση,
αυτά δείχνουν
την αντανάκλαση
ενός αμφίβολου
τρόπου ζωής
κατά τον ύπνο.
Aκόμα και η μάνα
που με γέννησε,
ακόμα και η
ανθρωπότητα που
εξελίχθηκε απ'
τις μανάδες,
δεν μου
φαινόταν ότι
θα μου
αναγνωρίσει
την ελευθερία
και θα τη
σεβαστεί. H
πραγματικότητα
που ψάχνει
κανείς μέσα
στα βιβλία
εμένα μου
φαινόταν σαν
να κάνω
βουτιές σ' ένα
πηγάδι δίχως
βυθό. Kάθε
μητέρα και
πατέρας
γιόρταζαν τη
γέννηση του
παιδιού τους
ως δώρο Θεού,
όμως εμένα μου
φαινόταν ως
αμαρτία. H
ευτυχία ενός
ατόμου που ζει
στις κοινωνίες
της Mέσης
Aνατολής μου
φαινόταν αδύνατη.
Aκόμα και η πιο
ευτυχισμένη
στιγμή της νύφης
και του
γαμπρού, μου
φαινόταν ως η
αρχή μεγάλων και
βρώμικων
αμαρτιών. Kάπου,
κάτι μεγάλο
έλειπε, μεγάλο
λάθος υπήρχε.
1/4μως πού;
Kαταλάβαινα το
φόβο, τις μεγάλες
υποψίες και
τις
αμφισβητήσεις
οι οποίες δεν
έδιναν τη
δυνατότητα να
με βοηθήσει
κανείς άλλος
παρ' όλο που
ήθελαν πολύ. Tη
διέξοδο έπρεπε
να βρω μόνος
μου. Δεν ήθελα
να κάνω λάθη,
μάλιστα απλά. Xωρίς
την αλήθεια
δεν θα
μπορούσε να
ζήσει κανείς. 1/4μως,
πώς θα
μπορούσε να
βρει κανείς
την αλήθεια; Tώρα,
σ' αυτό το
στάδιο, έχω τη
δύναμη ν'
απαντήσω σ'
αυτά τα
ερωτήματα. Oι
αιτίες της
συνομωσίας
βοήθησαν αρκετά
να δοθούν
ξεκάθαρες
απαντήσεις.
Στη βάση των
απαντήσεων:
πρώτα απ' όλα
ήταν μια
εξήγηση της
κοινωνίας που
γεννήθηκα και
διαμορφώθηκα.
1/4μως η κουρδική
κοινωνία δεν
μπορούσε να
κρατήσει την
ύπαρξή της σε
μία περίοδο
διάλυσης χωρίς
την υποκειμενική
ύλη που ήταν
κομματιασμένη.
H εικόνα ήταν
μουγκή, κουφή,
δουλική.
Kοιτώντας σ'
αυτή την
πραγματικότητα
ομολογούσα
στον εαυτό μου
ότι δεν θα
μπορέσω να
δημιουργήσω
μία δύναμη
λευτεριάς από
αυτά τα αναίσθητα
κομμάτια. Mία
πρόωρη
αντίληψή μου,
που είχε
δημιουργηθεί,
ήταν να ψάξω
την
πραγματικότητα
γύρω απ' την
ανθρωπιά και
τον κόσμο. Ίσως
ήταν μια
επιθυμία των
παιδικών μου
χρόνων. Δεν
ακολουθούσα
καθόλου τα
έθιμα των
χωριών. Aκόμα
και σ' εκείνες
τις συνθήκες,
την αλήθεια τη
βρήκα στις
παιδικές μου
αντιλήψεις.
Για να μην έρθω
σε
αντιπαράθεση
με το περιβάλλον
και για να μην
με παίρνουν
στραβά, ας
πούμε, έμαθα απ'
έξω 33 ευχές απ' το
κοράνι και
προσευχόμουν.
Mέχρι να πάω στη
Σχολή της
Nομικής ήμουν
απ' τους καλύτερους
μαθητές. 1/4λα
αυτά με
βοηθούσαν να
σώσω την εικόνα
μου. 1/4λα αυτά με
βοηθούσαν να
ετοιμάσω τις
κατάλληλες
συνθήκες για
να βρω την
πραγματικότητα.
Oι
επαναστατικές
θέσεις που
ξεκίνησαν το 1970 εικονικά,
έγιναν τα
πάντα.
Δημιουργήθηκε
οργάνωση,
ακόμα έγιναν
προσπάθειες
για την
ανάπτυξη διπλωματίας.
Σχετικά το
κουρδικό
εθνικο-απελευθερωτικό
κίνημα είχε
στόχο να
μοιάσει με τα
υπόλοιπα
κινήματα του
κόσμου. H
προσπάθεια
αυτή είχε και
επιτυχία.
1/4μως πρέπει
να ομολογήσω
πως όλα αυτά
δεν με ικανοποίησαν,
αντίθετα, με
βασάνισαν
περισσότερο. Tα
λάθη
συνεχίστηκαν
και οι
ελλείψεις που
αισθανόμουν
δεν τελείωναν.
Tο πιο περίεργο
είναι το εξής:
1/4ταν ήμουνα μικρό
παιδί η μητέρα
μου με πήγαινε
στη στάνη και έκανε
σκηνές
πνιγμού,
υποτίθεται,
για να με βάλει
σε τάξη. Tα έκανε
όλα αυτά
επειδή
περίμενε πολλά
πράγματα από
μένα. 1/4λη η
πορεία της
ζωής μου
ακολούθησε
αυτό το δρόμο.
1/4ταν το κράτος
ήθελε τον
απαγχονισμό
νόμιμα, ήταν
συμβολική η
ολοκλήρωση
αυτής της
περιόδου. 1/4λα
αυτά που εξηγώ
είναι η μισή
αλήθεια. H άλλη
μισή είναι οι
πιστοί
άνθρωποι και
φίλοι μου. Πώς
μπορώ να
αρνηθώ και να
ξεχάσω τους
ανθρώπους που
ήταν χίλιες
φορές πιο
πιστοί από
μένα; Tα γυναικόπαιδα
του χωριού,
τους
δασκάλους,
τους ανθρώπους
με θάρρος, τους
ανθρώπους με
χιλιάδες
πίστη. 1/4μως, όταν
ο Xριστός
σταυρώθηκε, ο
κόσμος που
ήταν γύρω του
διαλύθηκε. 1/4ταν
πέθανε ο Mωάμεθ
πάνω απ' τη σωρό
του επί τρεις
μέρες
πραγματοποιούνταν
συζητήσεις
ποιος θα πάρει
την εξουσία.
1/4ταν πέθανε ο Λένιν
κανείς δεν
αυτοκτόνησε.
1/4μως, όταν έγινε
η σύλληψή μου
και ύστερα η
παράδοσή μου
τα παιδιά του
κουρδικού
λαού,
εκατοντάδες
αγόρια και
κορίτσια, αυτοπυρπολήθηκαν
και κάηκαν
ζωντανά. Tι
μήνυμα ήθελαν να
στείλουν; Oταν
ανατινάχτηκαν
στον αέρα με τη
βόμβα σε τι
είχαν θυμώσει;
Ποια
πραγματικότητα
τους οδηγούσε
εκεί; Aν δεν τους
είχα
παρεμποδίσει,
χιλιάδες ήταν
έτοιμοι να
κάνουν τέτοιες
πράξεις. 1/4λα αυτά
δεν ήταν μια
μορφή αγώνα
του κινήματος
της ελευθερίας
αλλά πράξεις
που
εξελίχθηκαν
γύρω μου.
Έπρεπε,
οπωσδήποτε, να
λυθούν όλα
αυτά τα
ζητήματα. Mαζί
με τον πόνο και
το θυμό των
αντιπάλων μου.
1/4σο
αναμοχλευτούν
η κουρδική
πραγματικότητα
και τα
ζητήματα, αναδύεται
μία τραγωδία
ανθρωπιάς. Mου
συνέβηκε αυτό
που φοβόμουνα.
1/4ταν ήμουνα στο
λύκειο, είχα
γράψει μία
έκθεση που
είχε τον τίτλο
"Eσύ είσαι το
παιδί μου που
δεν γεννήθηκε
ποτέ". O
δάσκαλός μου,
που τον
σεβόμουνα τόσο
πολύ, μου έδινε
τον ανώτερο
βαθμό, το 10, και
έλεγε καλά
λόγια για μένα.
Kαταλάβαινα
όλο και
περισσότερο,
ότι η μη
αποδοχή μου απ'
τους Eυρωπαίους
και Aθηναίους
ήταν οι
διαφορές των
αντιλήψεων που
είχαμε. Eγώ δεν
δεχόμουνα ούτε
τη φεουδαρχική
ζωή ούτε την
ευρωπαϊκή. Tα
συστήματα αυτά
δεν με
ενθουσίαζαν.
Tότε γιατί να με
καλοδεχτούν; Tη
ζωή που
κυνηγούσα δεν
την έβρισκα.
1/4ταν έφτασα στη
Mόσχα, που για
εκατομμύρια
κόσμο ήταν
ιερός τόπος,
γινόταν τα
πάντα για την
άρνηση της
θρησκείας.
Στην Aσία, Aφρική
και στην Eυρώπη
δεν είχε χώρο
για μένα. H
Aμερική και η E.E.
είχαν την εξής
θέση: Nα με
συλλάβουν και
να με
παραδώσουν.
Aυτή η θέση ήταν
η εφαρμογή του
κανόνα της
επίσημης
κοινωνίας που
είναι ανοιχτή,
κρύα και κάνει
τα πάντα για τα
συμφέροντά
της.
H προσπάθειά
μου για
ελευθερία για
τους Kούρδους
μετατρεπόταν
σε όλο τον
κόσμο σε
περιπέτεια. 1/4μως
το αξιολύπητο
είναι πως δεν
είχα γνωρίσει
καλά ακόμα και
τον εαυτό μου.
Πώς να έδινα
ελευθερία στους
Kούρδους; Aφήστε
την ελευθερία,
κάθε οργάνωση που
στεκόταν
απέναντί μου
και που ήταν
αντίπαλή μου, ανοιχτά
ανοιχτά,
θέλανε να μου
πούνε "δεν θα
χαλάσουμε το
σύστημα που
έχει κρατήσει
εδώ και 5000 χρόνια".
Aντιμετώπισα
τόσα μεγάλα
προβλήματα 1/4μως θα
συνέχιζα την
προσπάθειά μου
με την
αντίληψη πως η
ελπίδα
πεθαίνει
τελευταία.
Aναμφισβήτητα
τα μαθήματα της
περιόδου
συνομωσίας
είναι αρκετά
διδαχτικά. 1/4ταν
λέω ότι
παρόμοια
παραδείγματα
μπορούμε να δούμε
μόνο στο
Bουδισμό δεν
είναι
υπερβολή. Aυτά
τα πράγματα
μας διδάσκουν.
Mε ανοιχτό
τρόπο και
ουσιαστικό
κιόλας.
Σαν
αποτέλεσμα,
πιστεύω πως
εξηγώ σωστά τον
όρο κοινωνία. Tο
ζωτικό ζήτημα
είναι να
γνωρίζει
κανείς την ίδια την
έννοια της
κοινωνίας. Kαι
πρέπει αμέσως
να αναφερθώ
ότι, όταν οι
Σουμέριοι
παπάδες
δημιούργησαν
την αυθεντική
μυθολογία ίσως
ήταν πολύ πιο
κοντά στην
ανθρώπινη
πραγματικότητα
απ' όσο σήμερα
οι κυρίαρχοι
Eυρωπαίοι
κοινωνιολόγοι.
Aυτοί έχουν
πέσει στον
ευρωπαϊκό
εγωισμό και
έχουν γίνει
φονιάδες της
κοινωνίας. Oι
επιστήμονες
(χωρίς κριτική
σκέψη, που
είναι στην
υπηρεσία του
συστήματος)
είναι οι
χασάπηδες της
πραγματικότητας.
Kομματιάζουν την
πραγματικότητα
όπως ένας
χασάπης που
κόβει από δω
και από κει, και
αυτοί το ίδιο.
Tην ίδια πράξη κάνουν
πάνω απ' την
φύση και την
κοινωνία.
Πρώτα μίλησαν
για "πειράματα
και
παρατηρήσεις",
ύστερα για
εποχή
"εφαρμογής και
πραγμάτωσης".
Eίπανε, φάγανε
και
τελειώσανε.
Mόνο μ' αυτόν τον
τρόπο μπορούμε
να εξηγήσουμε
την έκρηξη του
ατόμου πάνω
στην ανθρωπότητα
και την
καταστροφή του
περιβάλλοντος.
Για την
καπιταλιστική
κοινωνία
γράφτηκαν
πολλά, όμως δεν
έλεγαν τον πιο
σωστό λόγο. Oι
Σουμέριοι
παπάδες ήξεραν
την ανάπτυξη
της δουλικής
κοινωνίας γι'
αυτό με συνείδηση
δημιούργησαν
την μυθολογία
"οι άνθρωποι που
δημιουργήθηκαν
απ' τα
περιττώματα
των ανθρώπων".
Oι επιστήμονες
παπάδες της
ευρωπαϊκής
πολιτείας
δημιουργούν
ξανά την ίδια
πραγματικότητα
με έναν
αμόρφωτο τρόπο.
Kανείς να μην
πει "στη
μυθολογία του
Σουμέρ δεν
παίζει ρόλο η
πραγματικότητα,
όμως στην
επιστήμη της
Eυρώπης
υπάρχει
επιστήμη που
είναι αποτέλεσμα
πειραμάτων". H
μυθολογία του
Σουμέρ είναι
πιο κοντά στον
άνθρωπο και
χίλιες φορές
είναι πιο κοντά
στην επιστημονική
πραγματικότητα.
Oι επιστήμονες
της Σουμέρ και
οι προφήτες
που τους
ακολούθησαν
ακόμα και με
ταξικές
διαφορές ήταν
γεμάτοι με
ανθρωπιά. H
ανθρώπινη ζωή
ήταν ιερή και
δίνανε αξία.
Oι
κοινωνιολόγοι
του ευρωπαϊκού
πολιτισμού,
ύστερα απ' την
καταστροφή του
ατόμου και του
περιβάλλοντος
και ύστερα απ'
τη πείρα
ενάντια στη
ληστεία του
καπιταλισμού,
φαίνεται σαν
να συνέρχονται
σιγά σιγά.
Mπήκαν σε μία
περίοδο
αυτοκριτικής.
Kάποιοι,
φαίνεται, για
να μην χάσουν
τα πάντα
βλέπουν ανάγκη
να το κάνουν
αυτό. Θα ήμουν
πιο κατανοητός
εάν θα
αναφερόμουν
και στον
Σωκράτη. Kαι ο
Σωκράτης απ'
την μεγάλη
περιέργεια
ήθελε να
χρησιμοποιήσει
σωστά τον όρο
άνθρωπος.
Eκμέευε τα λάθη
των ανθρώπων
με τις
ερωτήσεις του. H
μέθοδός του
ήταν αυτή της
μαιευτικής.
Δεν το έκανε αυτό
σκόπιμα, απλά
αποδεικνυόταν
πως η αθηναϊκή
κοινωνία
κολυμπούσε
μέσα στα
ψέματα. Tότε η
αθηναϊκή
κοινωνία ή
έπρεπε να
δεχτεί πως
είναι ψεύτης ή
να μην
επιτρέψει να
ζήσει ο
Σωκράτης. H
μέθοδος μαιευτικής
ήταν στην πιο
σκληρή
περίοδο. Tο
κύριο κατηγορητήριο
ήταν "πως ο
Σωκράτης
μπερδεύει τους
νέους με καινούργιους
θεούς". O Θεός
σημαίνει τον
ανώτερο όρο
της κοινωνίας
και είναι
ιερός όρος.
Στην ουσία είναι
το πιο ψηλό
στάδιο της
κοινωνίας. Eάν ο
Σωκράτης
αποδείκνυε
αυτό με την
μαιευτική τότε
φυσικά ο ίδιος έπρεπε
να θεωρηθεί ο
προφήτης της
καινούργιας ορθής
μεθόδου. Δεν
έχω ανάγκη να
παρουσιάσω τον
εαυτό μου ως
προφήτη, όμως,
θεωρώ καθήκον
μου απέναντι
στην
ανθρωπότητα να
τους ενημερώσω
γι' αυτά τα ιερά
πράγματα. Mπορώ
να εξηγήσω
αυτά που θέλω
σε ολόκληρους τόμους,
με κοινωνικές
επιστημονικές
αναλύσεις. 1/4μως
αυτά που θέλω
να πω πιστεύω
πως είναι
κατανοητά. 1/4ταν
το επίσημο
καπιταλιστικό
σύστημα του
κόσμου δεν με
δέχεται αυτό
σημαίνει πως
δεν συμφωνούν
με τους θεούς
τους. Στη βάση
της στάσης
τους πιστεύω
πως υπάρχει
αυτό.
Στην
ιστορία η
αναζήτηση της
ελπίδας έγινε
στις ακτές των
κυρίαρχων
συστημάτων ή
στις φυλές που
ζούσαν στη
σκιά των
βουνών ή των
ερήμων. H
κουρδική κοινωνική
πραγματικότητα
ως γεωγραφία
και ως άνθρωπος
είναι μία απ'
αυτές τις
ήσυχες ακτές.
Eάν δεν θα
γίνουν
αναλύσεις του
σημερινού
συστήματος δεν
μπορεί να
φτάσουμε σε
άλλο ένα
σύστημα που
ξεπερνάει το
παρόν. Θα
συνεχιστεί
βαθαίνοντας η
κρίση του
καπιταλιστικού
συστήματος.
Tώρα, το τι θα
ακολουθήσει θα
το αποδείξει
το επίπεδο των
αναλύσεων που
θα γίνουν.
Mπορεί να
αναδειχθεί και
το καλύτερο και
το χειρότερο. H
ανθρώπινη
κοινωνία
δημιουργείται
με τη δύναμη
του νου του
ανθρώπου. H
ανθρώπινη κοινωνία
είναι
αποτέλεσμα της
δημιουργίας
και της
εξέλιξης. Mε
τους φυσικούς
νόμους έχει
ουσιαστική
διαφορά απ' τα
φυτά και τον
κόσμο των ζώων.
Aυτό που έχει σημασία
είναι να
ξαναδημιουργήσουμε
συνειδητά την
κοινωνία με τη
δύναμη της
επιστήμης. O
κύριος κίνδυνος
ντετερμινιστικής
φιλοσοφίας του
ρεαλιστικού
σοσιαλισμού
είναι να
ταυτίζει τους
κοινωνικούς με
τους φυσικούς
νόμους. Eίναι
μια αντίληψη
αυθόρμητης εξέλιξης
ή σύγχρονης
μοιρολατρίας.
Tο κοινό σημείο
της
μακροφυσικής
και της
μικροφυσικής
που είναι η νέα
πραγματικότητα
αποδεικνύει
ότι σε μια ευθεία
πορεία δεν
υπάρχουν
ντετερμινιστικοί
νόμοι ανάπτυξης.
Mεταξύ όλων των
εξελίξεων
υπάρχει ένα
περιθώριο που
λέγεται
"χάος". Xωρίς
αυτό το
περιθώριο δεν
μπορεί να
υπάρχει καμία
ουσιαστική
εξέλιξη. Oι
σημερινές
αντιλήψεις που
έχουμε για το
σύμπαν και τη
φύση μας
δείχνουν αυτή
την
αναγκαιότητα.
Πρέπει να ξέρουμε
πολύ καλά ότι
εάν δεν θα
αλλάξουμε
ουσιαστικά την
προοπτική μας
δεν μπορούμε
να ξεπεράσουμε
το χάος του
συστήματος.
1/4ταν λέμε
επανάσταση του
νου εννοούμε
αυτό. Δεν
υπάρχει ανάγκη
για μια
καινούργια μυθολογία
Σουμέρ. Oύτε θα
αισθανθούμε
την ανάγκη ιερού
ναού της
πραγματικότητας
σε στυλ Σουμέρ.
1/4μως ούτε θα το υποβαθμίσουμε.
Πρέπει να
καταλάβουμε
βαθιά ότι οι
πιο πρωτότυποι
θεϊκοί ιεροί
ναοί ήταν οι
ναοί που
βρίσκονταν στη
Σουμέρ. Oι ναοί
αυτοί ήταν τα
κέντρα
διαμόρφωσης
του
πολιτισμού.
Aργότερα όμως
κατάντησαν
στις
συντηρητικές
θέσεις, όπως
προσευχή,
νηστεία,
κέντρα
μαζοχισμού και
κέντρα
μέντιουμ. 1/4μως
το ίδιο έθιμο
έχει οδηγήσει
κιόλας σε
θέατρο,
λογοτεχνία,
φιλοσοφία και
επιστημονικές
έρευνες. 1/4ταν λέω
να μην τα
υποτιμούμε,
εννοώ αυτά.
Έχει
σημασία να βρούμε
τους ιερούς
ναούς που θα
μας βγάλουν απ'
το αδιέξοδο
του χάους. Δεν
μπορούμε να
ζήσουμε μιμούμενοι
το παρελθόν.
1/4μως αν δεν
διδαχτούμε απ'
αυτό δεν
μπορούμε να
δημιουργήσουμε
το μέλλον. 1/4μως
τα σημερινά
πανεπιστήμια,
τα κέντρα
επιστήμης και
οι οργανισμοί
ting-tank είναι μακριά
για να
προσφέρουν
αυτή την
υπηρεσία. Kατά
κάποιο τρόπο
έχουν
καταντήσει σε
κέντρα που
μοιράζουν
ατομικό άσυλο
ελευθερίας ή
φυλαχτά. Kάποτε
στην πολιτεία
της Aιγύπτου
μοιράζανε
"χαρτιά
ελευθέρωσης
του άλλου
κόσμου". Tα σημερινά
πτυχία είναι
σαν ατομικά
χαρτιά
ελευθερίας. Mε
αυτή την
αντίληψη δεν
μπορούν να
δημιουργηθούν καινούργιες
κοινωνίες απ'
το χάος. Mε αυτή
την αντίληψη
ούτε τα
κόμματα της
εξουσίας, ούτε
τα κόμματα της
αντιπολίτευσης
μπορούν να
δημιουργήσουν
το νέο. Ποιο
πολύ μπορούν
να βοηθήσουν
στις
μεταρρυθμίσεις
και
ανακαινίσεις
του
συστήματος.
Oύτε τα
επαναστατικά
κόμματα ούτε
τα κινήματα
δεν μπόρεσαν
να βγουν απ'
αυτόν τον
φαύλο κύκλο.
H δημιουργία
μιας σοβαρής
κοινωνικής
αλλαγής μπορεί
να
πραγματοποιηθεί
με τα "κέντρα
κοινωνικών
επιστημών".
Aυτός ο τρόπος
μπορεί να
είναι
αποτελεσματικός.
Tα κέντρα
κοινωνικών επιστημών:
είναι η βασική
προϋπόθεση απ'
τα ιερά πρόσωπα
των παπάδων
μέχρι την
πειθαρχιμένη
εργασία
πολιτισμένων
επιστημόνων να
παίζουν τον
κύριο ρόλο. O
ιερός ναός των
ανθρώπων της
θρησκείας, οι
φιλοσοφικές δχολές
και η ακαδημία
επιστημών
πρέπει να
αποτελούν μία
σύνθεση και να
ψάξουν διέξοδο
για τα προβλήματα
της κοινωνίας
ακόμα κι αν
συνεχίσει 40
χρόνια η
έρευνα αυτή.
Mόνο με αυτά τα
κέντρα
μπορούμε να σταματήσουμε
τις
γενοκτονίες
των κοινωνιών
απ' τον καπιταλισμό.
Aυτά τα κέντρα
δεν είναι
ιδεολογικά
γραφεία των
επαναστατικών
κομμάτων, ούτε
είναι κέντρα υποψήφιων
επιστημόνων
που γράφουν
την πτυχιακή τους.
Oύτε είναι
κέντρα
καθοδήγησης
των φιλοσόφων
στην πολιτική.
1/4μως, όταν
χρειαστεί
πρέπει να
μπορέσουν να
προσφέρουν τη
δύναμη της
αλλαγής και τη
συνείδηση. Tα κέντρα
αυτά, όπως
παλαιότερα
έτσι και
σήμερα, είναι
απαραίτητα για
τις ανθρώπινες
κοινωνίες.
Eπειδή στον
καπιταλισμό
έχουν
καταστραφεί τα
κέντρα εγκεφάλου
ως ανθρώπινης
κοινωνίας
πρέπει να τα
δημιουργήσουμε
ξανά και να
αισθανθούμε
την ανάγκη να
τα ξαναδημιουργήσουμε.
Tο βασικό
αποτέλεσμα της
διαφοράς μου
με τον ευρωπαϊκό
πολιτισμό
πιστεύω πως
είναι αυτό.
Πιστεύω πως
αυτή είναι η
απάντηση
ενάντια στη
συνωμοσία και
την προδοσία. H
υπερηφάνεια
μου συνεχίζεται
με
αποφασιστικότητα
σε μία φυλακή
που είναι για
ένα άτομο.
β) H θέση της
τουρκικής
δημοκρατίας
για το κουρδικό
ζήτημα είναι
πιο
αντιδραστική
και πιο
συντηρητική
ακόμη και απ'
αυτήν της
Oθωμανικής Aυτοκρατορίας.
O μ. Kεμάλ αυτός
έχει αναφέρει
πολλές φορές
στα μηνύματά
και στις
εντολές του
πως οι κούρδοι
ήταν ένας
σημαντικός
παράγοντας στη
δημιουργία της
Tουρκικής
Δημοκρατίας. H
αιτία για την
οποία η Tουρκία
πήρε τη θέση
αυτή ήταν οι
εξεγέρσεις του
1925-1938 που
αμφισβητούσαν
την ύπαρξη της
Tουρκικής Δημοκρατίας.
H τελευταία
ομιλία του
Kεμάλ Aτατούρκ
που αφορά αυτό
το ζήτημα είχε
γίνει το 1924 στη
συνδιάσκεψη
του Iζμίτ και η
έκβασή της
ήταν να
αναγνωριστούν όλες
οι
συνταγματικές
ελευθερίες
των Kούρδων. 1/4μως,
ύστερα απ' τις
εξεγέρσεις η
Tουρκία
ακολούθησε μία
αρνητική
πολιτική και
επεδίωξε να
ξεχαστεί εντελώς
το ζήτημα της
ύπαρξης των
Kούρδων. Tο κουρδικό
αλφάβητο ή
ακόμα και μία
κασέτα
μουσικής είχανε
γίνει αιτία
ποινικής
δίωξης και
καταδίκης. 1/4ταν
έλεγε κανείς
ότι ήταν
Kούρδος
εθεωρείτο
εγκληματίας.
Kαι ο κάθε
Kούρδος
φοβόταν να
δηλώσει την
ταυτότητά του. H
πραγματικότητα
και τα
προβλήματα
έχουν εξελιχθεί
σε μία χαοτική
κατάσταση. H
επαναστατική
νεολαία
μπόρεσε να
περάσει αυτόν
τον εφιάλτη με τα
λόγια που
είπανε μπροστά
στην κρεμάλα ο
Nτενίς Γκεσμίς και
οι σύντροφοί
του (εγώ με την
τιμή μου πάω
στο θάνατο για
την ελευθερία
και την
αδελφοσύνη του
κουρδικού και
του τουρκικού
λαού).
H ίδρυση του PKK
και η
εκστρατεία
αφύπνισης στις
15 Aυγούστου 1984
αντιμετωπίστηκε
απ' το καθεστώς
ως σύνδρομο.
Aντί να μελετήσουν
το πρόβλημα με
βάση την
ιστορία και με
κοινωνικά
μεγέθη το
αντιμετώπισαν
με μία τρομερή
στάση με
αμέτρητες
επιχειρήσεις
και
βασανιστήρια.
1/4ποιος άγγιζε
αυτό το ζήτημα
του κρεμούσαν
στο λαιμό την ταμπέλα
του προδότη. 1/4λη
η εσωτερική
και εξωτερική
πολιτική,
οικονομική,
πολιτιστική
είχε χρησιμοποιηθεί
ως ένα μέσο της
συντριβής του
κουρδικού ζητήματος.
H πιο
χαρακτηριστική
πολιτική είχε
ακολουθηθεί
στον τομέα της
διπλωματίας.
1/4λη η εξωτερική
πολιτική της
Tουρκίας είχε
σαν κύριο
στόχο της
ειδικά την
απομόνωση του PKK
και γενικότερα
όλων των
Kούρδων. Στον
κόσμο δεν
υπάρχει κανείς
που να μην
ξέρει αυτή την
πραγματικότητα.
Για την
επιτυχία αυτής
της πολιτικής,
η Tουρκία ό,τι
είχε στα χέρια
της το χρησιμοποίησε.
Για να
υιοθετηθεί η
πολιτική αυτή
και απ' τις
άλλες χώρες η
Tουρκία έκανε
ό,τι αυτές
επιθυμούσαν.
Kαι η Tουρκία με
τη σειρά της
θεωρούσε την
πολιτική της
επιτυχημένη.
Aυτή η πολιτική
είχε γίνει η
απαράβατη αρχή
της πολιτικής
της Tουρκίας.
Aυτή η πραγματικότητα
έχει οδηγήσει
σε ειρωνεία
και παραλογισμό.
Στη δημιουργία
ψευδοκουρδικού κράτους
στο Iράκ, έχουν
δώσει στην
Tουρκία το ρόλο της
μαμής. Δηλαδή
με τα χέρια της
έχει κάνει τη
γέννα αυτή που
δεν θέλει. Για
αυτό το λόγο
πρέπει να μελετήσουμε
πως οδηγήθηκαν
οι εξελίξεις σ'
αυτό το σημείο.
H Tουρκία
περιμένοντας
στρατηγική
βοήθεια απ' το Iσραήλ
το 1996 προχώρησε
σε συμμαχία
μαζί του. H
συμμαχία αυτή
έφτασε στο
σημείο να
απειλεί σοβαρά
με πόλεμο τη
Συρία. Mε την
ίδια λογική
προχωρούσε σε
συμμαχία και
με τους
Aμερικάνους.
Δηλαδή αν
αναγνωριζόταν το
PKK ως
τρομοκρατική
οργάνωση, θα
είχανε ό,τι
επιθυμούσαν
από την Tουρκία.
Oι χώρες της E.E.
ιδιαίτερα στον
τομέα της
οικονομίας
έκαναν ότι
θέλανε. Mε την ίδια
αντίληψη
πλησιάζανε τη
Pωσία και τις
άλλες χώρες
της πρώην
Σοβιετικής
Ένωσης. Για να
μην μπορέσω να
μείνω στη Pωσία,
της
προσφέρθηκε
κυρίως το σχέδιο
του φυσικού
αερίου και
άλλα
οικονομικά
οφέλη. Για να
έχουν
αποτέλεσμα απ'
την
αντιπαράθεση
με το PKK είχαν
εφαρμόσει την
πολιτική του
Iράν και της Σαουδικής
Aραβίας που
είχαν
θρησκευτικό
χαρακτήρα και
είχαν γίνει
βήματα προς τα
πίσω απ' την
δημοκρατία. H
θεωρία της
τουρκοϊσλαμικής
σύνθεσης ήταν
ένα
αντιεπιστημονικό
παράδειγμα.
1/4ταν δεν ήταν
χρήσιμη η
πολιτική
"καρότο και
μαστίγιο" τότε
χρησιμοποιούσαν
απίστευτες
πολιτικές
απειλές όπως
όταν ήμουνα στη
Συρία, Eλλάδα
και Iταλία.
Tο
αποτέλεσμα
αυτής της
πολιτικής ήταν
μία "Πύρειος
νίκη". H Tουρκία
μπήκε στην πιο
βαθιά κρίση
της ιστορίας
της κάνοντας
πολλά βήματα
πίσω λόγω του
κουρδικού. Eίχε
πνιγεί στα χρέη
με 250 δις δολ. Δεν
μπορούσε να
μπει στην E.E. ενώ
υπήρχαν
δυνατότητες.
Σε όλες τις
αραβικές χώρες
υπήρχαν
αμφιβολίες
ενάντιά της.
Στην αλυσίδα
αμφιβολιών
προστέθηκαν η
Aμερική και το
Iσραήλ μετά τη
θέση της
Tουρκίας στον
πόλεμο κατά
του Iράκ. Oι
σχέσεις της
Tουρκίας και
του κόσμου
ήταν σε πολύ
χαμηλό επίπεδο.
Mε το Iράν όχι
μόνο δεν
υπήρχαν καλές
σχέσεις αλλά
το Iράν μαζί με
τη Συρία είχαν
δηλώσει ανοιχτά
"ή εμείς ή η
Aμερική και το
Iσραήλ" και
είχαν δημιουργηθεί
κρίσεις στις
σχέσεις τους. H
Tουρκία μ' αυτό
τον τρόπο
αποδυναμώθηκε
και η τουρκική
δημοκρατία
απομακρύνθηκε
απ' τις
ιδεολογικές
βάσεις, και στο
εξωτερικό το
κουρδικό
πρόβλημα μπήκε
σε μία
επικίνδυνη
φάση γιατί η
Tουρκία
θεωρούσε το κουρδικό
ως βασικό
κίνδυνο.
Oπότε τι
κρύβεται πίσω
από αυτήν την
συνωμοσία που
διοργάνωσαν οι
HΠA εναντίον μου
με το βασικό
τους σύμμαχο
την Tουρκία και
με την βοήθεια
της Eλλάδος;
Eίναι φανερό,
πως με
αντάλλαγμα εμένα
η Tουρκία
παραδινόταν
στην Aμερική. H
Aμερική, η Eλλάδα,
ακόμα και το
Iσραήλ ήξεραν
πως είτε
ζωντανός είτε
νεκρός θα
ήμουνα μία
βόμβα στα
χέρια της Tουρκίας,
γι' αυτό, δεν
είχαν κανένα
πρόβλημα να
ικανοποιήσουν
τη θέληση της
Tουρκίας.
Παρέδωσαν στην
Tουρκία τον πιο
"επικίνδυνο"
εχθρό της. Kαι έτσι
το ζήτημα της
Kύπρου και του
Aιγαίου θα ήταν
πιο διαπραγματεύσιμο,
η γραμμή του
Iσραήλ θα
εφαρμοζόταν με
φιλία και
εμπιστοσύνη
και θα έτρεχαν
ως έμπιστος σύμμαχος
της Aμερικής
όπου ήθελε
εκείνη.
1/4ταν ακόμη
βρισκόμουν
στην Iταλία
αναρωτιόμουν,
αντί να με
ζητήσουν από
τόσες χώρες
καλύτερα να ζητούσαν
εμένα τον ίδιο
ως ανταλλαγή
με την
παραχώρηση
ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Aυτό ήταν πολύ
πιο λογικό.
Στην ουσία η
αλληλογραφία
μεταξύ μας με
τον Oζάλ, τον
Eρμπακάν και
τον στρατό
έδειχνε πως
έστω και λίγο
αργά είχαν
καταλάβει πως
η αλήθεια
περνάει απ'
αυτό το δρόμο. 1/4μως
η παραδοσιακή
πολιτική δεν
τους επέτρεπε
να κάνουν
θαρραλέα
βήματα για να
λυθεί το
ζήτημα και
έτσι παρέμεινε
άλυτο. 1/4πως και
στην Kύπρο, η
επιδίωξή τους
είναι να μην
λυθεί το
κυπριακό. Σε
τελευταία
ανάλυση τα
ζωτικά
συμφέροντα της
χώρας μπήκαν σε
κίνδυνο όπως
έγινε με την
Eυρωπαϊκή Eνωση,
με το ζήτημα
του Iράκ και με
την Eλληνική
δημοκρατία.
Tο
αποτέλεσμα
είναι πως η
στάση τους
απέναντί μου είχε
φτάσει στα
περιθώρια της
ανοησίας στο
κουρδικό
ζήτημα. 1/4μως
αυτά που
εισέπραξαν
ήταν αντίθετα
απ' αυτά που
ήθελαν.
Yποστηρίζω
σαφώς και
φανερά πως το
κουρδικό
ζήτημα στο Iράκ
που αφέθηκε
στην κυριαρχία
των κούρδων
αποτελεί μία
βόμβα έτοιμη
να εκραγεί στο
πιο αδύνατο
σημείο της
Tουρκίας. 1/4πως η
εξέγερση το 1925. H
τουρκική
δημοκρατία
χρεωκόπησε επί
80 χρόνια με κάθε
έννοια για
αυτό το μεγάλο
λάθος. Oι ίδιες
θέσεις εάν
συνεχιστούν
και σήμερα
μπορεί το αποτέλεσμα
να είναι πιο
τραγικό. O Nτενίς
Γκεσμίς και οι
σύντροφοί του
ονειρευόνταν "μία
ανεξάρτητη και
ελεύθερη
Tουρκία"
έτσι και οι
κούρδοι
ονειρευόντουσαν
να πάρουν θέση
σε αυτό το
όραμα. Kαι
κανείς δεν μπορεί
να αρνηθεί πως
αυτή η θέληση
ήταν
χαρακτηριστικό
σύνθημα του
Kεμάλ Aτατούρκ.
Tην σωστή
πολιτική πρέπει
να ψάξουμε σ'
αυτό το
σύνθημα. O
Aτατούρκ με αυτό
το σύνθημα
είχε
δημιουργήσει
φιλία με τον
μεγάλο Έλληνα
πολιτικό
Bενιζέλο για να
λύσει τα προβλήματα.
Kαι για το
κουρδικό
ζήτημα η θέση
του ήταν σ' αυτό
το πλαίσιο. 1/4μως
η εξέγερση του 1925
και η συνωμοσία
των Άγγλων για
τη Mοσούλη και
το Kιρκούκ
έγινε αιτία να
χάσουν και οι
δύο μεριές. Tο
αποτέλεσμα
πάντα ήταν
"πύρειες
νίκες". Aν το
μάθημα από την
ιστορία είναι
απαραίτητο
συστατικό της
επιτυχίας στη
ζωή, τότε δεν
πρέπει ποτέ να
πολεμήσουμε
για αυτές τις
πύρειες νίκες
και ούτε να
δώσουμε ευκαιρία
για
απροκάλυπτη
συνωμοσία σε
τέτοιου είδους
πολέμους.
γ) Στην
πραγματοποίηση
συνωμοσίας και
προδοσίας έχουν
παίξει ένα
σημαντικό ρόλο
οι αδύνατες
φιλίες και οι
κακές
συναγωνιστικές
σχέσεις. Aπό
παιδί είχα
φόβο να μην
μπορέσω να βρω
φίλους
δυνατούς. Aυτό
αποδείχτηκε σε
αυτή την
περίοδο που με
άφησαν μόνο
μου και
απελπισμένο.
Για δυνατή
φιλία και
συντροφικότητα
γίνανε
τεράστιες
προσπάθειες.
1/4μως η πρόβλεψη
της μητέρας
μου όταν ήμουν
παιδί πήγε να
πραγματοποιηθεί.
Θυμάμαι ακόμα
όταν
παρατηρούσε
την ζεστασιά
μου για τους
φίλους και
γνωστούς μου,
που μου έλεγε "βλάκα,
άστα αυτά,
αυτοί για
συμφέροντα
είναι μαζί σου.
Aυτοί δεν θα
είναι μαζί σου
όπως νομίζεις
εσύ. Θα μείνεις
μόνος σου και
οι προσπάθειες
σου θα αποτύχουν".
Tα λόγια αυτά
δείχνουν πως η
πείρα της ζωής
είναι πολύ πιο
πραγματική απ'
τα παιδικά
όνειρα. Φυσικά,
εγώ ακόμα
πιστεύω πως η
κοινωνική ζωή
δεν θα έχει
νόημα και δεν
έχει αξία να
ζήσει κανείς
αν δεν
υπάρχουν
δυνατές φιλίες
και
συντροφικότητα.
Στον
ανατολικό
πολιτισμό η
φιλία έχει
αφήσει έντονα
σημάδια στην
κοινωνία όμως
στο δυτικό
πολιτισμό αυτό
δεν ίσχυε στον
ίδιο βαθμό
σύμφωνα με τις
πεποιθήσεις
μου. 1/4ταν
ερχόντουσαν
κάποιοι
Έλληνες και
Eυρωπαίοι
επισκέπτες
τους
καλοδεχόμουνα
με τον νοοτροπία
ανατολίτη. Δεν
θα μπορούσα να
πέσω σε
αντίφαση με
τον εαυτό μου.
1/4σο κι αν από
κάτω κρυβόταν
ένας εγωισμός
και στενά
συμφέροντα,
εγώ έπρεπε να
τους δεχθώ ως
πραγματικούς
φίλους. Aυτό για
μένα είναι ζήτημα
χαρακτήρα και
όχι
συνείδησης. Aν
αυτός που ερχόταν
ήταν παιδί ή
μία γυναίκα
που μπορούσε
να σε ξεστρατίσει
και είχαν
έρθει με
φιλικά
αισθήματα, θα
τους πίστευα
απόλυτα λόγω
των αντιλήψεών
μου. Στην πολιτική
του 20ου αιώνα
μία τέτοια
προσέγγιση απ'
την αρχή
φαίνεται ότι
είναι ανοιχτή
σε συμφορές.
1/4μως αυτό το
ζήτημα είναι
πέρα απ' την
πίστη και έχει
σχέση με την
ύπαρξη των δύο
διαφορετικών
ριζωμένων αντιλήψεων.
H αντίληψη που
προβλέπει πως
κάθε μέσον επιτρέπεται
για την
πολιτική που
προέρχεται απ'
τις κοινωνίες
που υπάρχουν
ταξικές
ιεραρχίες,
οδηγεί στο
εξής
συμπέρασμα που
προέρχεται απ'
την πρωτόγονη
κοινωνία: το
δημόσιο
πολιτικό πεδίο
είναι πεδίο
ιερών αξιών, γι'
αυτό
χρειάζεται
τίμια
αντιμετώπιση.
Eάν ο πολιτικός
μου εαυτός
χρειαζόταν να
συνεχιστεί σταθερά
έπρεπε να
συμμορφώσει τη
μέθοδό του με
τις βασικές
αρχές. 1/4σοι θα
ήθελαν να με
χρησιμοποιήσουν
για απλά
συμφέροντα
λόγω των
καθηκόντων
τους εγώ δεν θα
ερχόμουνα σε
αντίφαση με
την αντίληψη
μου που είχα
για την
κοινωνία.
Aναμφισβήτητα
αυτός ο χαρακτήρας
με είχε
οδηγήσει σε
μεγάλες
εξελίξεις και είχε
γίνει αιτία
χιλιάδες
σύντροφοι να
βρεθούν γύρω
μου, που ήταν
χίλιες φορές
πιο δυνατοί
από μένα. O Kεμάλ Πιρ
και ο Xακί Kαρέρ
δεν είχαν
καμία σχέση με
τους Kούρδους. Oι
επαναστάτες
αυτοί ως άξιοι,
πιστοί και αποφασισμένοι
σύντροφοι
βρέθηκαν μέσα
στο κίνημά μας
λόγω της
εντυπωσιακής
φιλίας μου
μαζί τους. Aυτή
είναι και η
πηγή των
ηρωικών
γυναικών μας. Aπ'
την άλλη μεριά,
είτε από μέσα,
είτε
αυθόρμητα,
χιλιάδες
άνθρωποι για
συμφέροντα
εξαπάτησαν
εμένα και τους
συντρόφους μου
και οδήγησαν
τα πράγματα σε
τραγικό δρόμο.
Kαι αυτοί
χρησιμοποίησαν
τον χαρακτήρα
μου. Φαίνεται
πως αυτός ο
πόλεμος που
αφορά τις αρχές
μας θα
συνεχιστεί
στον 21ο αιώνα με
εξαιρέσεις.
Eίναι σημαντικό
να μην
παραιτηθούμε
απ' αυτή τη βάση
αλλά είναι
άλλο τόσο
σημαντικό να
είμαστε
ευαίσθητοι. Διαφορετικά,
δεν θα
αποφύγουμε το
αποτέλεσμα που
είχε ο
ρεαλιστικός
σοσιαλισμός
και ένα σωρό
καλόπιστοι άνθρωποι,
κίνημα και
κοινωνίες.
H άφιξή μου
στην Aθήνα
έγινε με την
έγκριση του
αντιπροσώπου
μας και των
φίλων μας
σύμφωνα με τις
παραπάνω
αντιλήψεις.
Ίσως να μη
γνώριζαν και
αυτοί τις
υπηρεσίες και
τους ανθρώπους
που είχαν
σχέση με το
κράτος. Ίσως
ήταν κατάλληλοι
να ξεγελαστούν
επειδή η
συμπεριφορά τους
ήταν
συμπεριφορά
των υπαλλήλων.
Eίναι φανερό
πως
χρησιμοποιήθηκαν.
Kαι πολλές
επαφές σε
διάφορα
επίπεδα δεν θα
ήταν έξω απ'
αυτό το όριο. Mε
λίγα λόγια το
χώμα που
πατιέται είναι
κατάλληλο για
κάθε είδος εξαπάτηση.
H ολίσθηση ή όχι
εξαρτάται
τυχαία από τα
δεδομένα
(συγκυρίες) της
στιγμής. Θα
πρέπει να μένει
βαθιά
χαραγμένο στη
μνήμη, ότι μία
αξεπέραστη
πραγματικότητα
της ζωής,
συνίσταται
στην εξέλιξη
της ζωής.
Στο
Kατηγορητήριο
του εισαγγελέα
δίνεται ιδιαίτερη
σημασία στην
πραγματοποίηση
της εισόδου μου
στην Eλλάδα,
παρά τις
προσπάθειες
παρεμπόδισης
και άρνησης
της Eλληνικής
Kυβέρνησης για
αυτό. Για αυτό
το λόγο
κατηγορούμαστε,
οι φίλοι μας, οι
εκπρόσωποι μας
και εγώ
προσωπικά. Aς
αφήσουμε κατά
μέρος τα της
νομικής
απτόμενα. Σε
αυτή την
περίσταση χρησιμοποιήσαν
την εντιμότητα
μας. Πρόκειται
για την
εξαρχής
απόκρυψη της
περιρρέουσας
προδοσίας,
υπονομεύοντας
μας να μας
αξιοποιήσουν
προς όφελος
τους σαν
ιδανικό
πολιτικό
υλικό. Oι
ιστορικοί τους
μέλλοντος θα αποκαλύψουν
σε όλες του τις
διαστάσεις το
πώς στήθηκε
αυτός ο
μηχανισμός.
H εντιμότητα μας, η αντίληψη μας περί φιλίας και συντροφικότητας, εκλήφθηκε και αξιολογήθηκε ότι υπήρξαμε "οι χαμένοι της της πολιτικής'' εκ μέρος των υπευθύνων των HΠA και της Eλληνικής Kυβέρνησης. H πλειονότης των χρησιμοποιούμενων και των κοινών εκτελεστών πιθανόν να δεν ήταν ενημερωμένοι για τη συνωμοσία. Kαι ίσως να γνώριζαν ότι η προδοσία αφορά ελάχιστα άτομα. Kαι η σημαντική μεριά που πρέπει να αποκαλυφθεί είναι ότι αυτοί ήταν πράγματι συνειδητοί προδότες. Θα πρέπει να αποσαφηνισθεί πολύ καλά η στάση του ταγματάρχη Σάββα Kαλλεντερίδη (ειδικός υπεύθυνος του NATO, αποσπασμένος στην Eλληνική Eθνική Yπηρεσία Πληροφοριών) ο οποίος χρησιμοποιώντας κυρίως την φιλία, διαδραμάτισε το βασικό ρόλο στην εκτέλεση της συνωμοσίας. Eίναι το άτομο που έπαιξε τ