Türkiye’nin 2000’li Yıllar Gündemi

Demokratik bakış açısıyla, çok genel hatlarla günümüze kadar getirdiğimiz çağdaş tarihin son yüz elli yıllık gelişimi, demokrasinin zaferine doğru bir yön gösteriyor. Tıpkı dünya genelinde olduğu gibi, eğer çok ciddi hatalar yapılmazsa, özellikle Kürt sorununun demokratik çözümüyle, solun demokratik  partileşmesi ve islamın da, demokrasiyi sindirmesi bu süreci oldukça başarılı kılabilir.

Bu sürece oportünist dar, çıkarcı yaklaşanların, demokratikleşmeleri demagojik olmaktan öteye gidemez. Türkiye’nin çok önemli bir nitel aşamadan geçtiğini, derinliğine görmek gerekiyor. Yakın tarih,  daha öncesi ağır  merkezi bir feodal mirası, yani demokrasiye kapalılığı esas alırken, yoğun yaşadığı darbe, karşı-darbe ,devrim ve karşı- devrimin şiddeti ile altüst olup esas da çözümsüzlükte takılıp kaldı. Çok gergin ve demokratik açılıma yabancı bir toplum, demokrasiye hep kuşku ile bakan devlet yönetimi, ve demokratik değerler savaşından uzak bir aydınlar ülkesi, sorunun temel yönlerini teşkil ediyorlar. Rejim sorununun böyle çözümsüzlükte ağırlaşması, kısır sağ-sol ve darbelerle daha da içinden çıkılmaz hal alması, gerçekten Türkiye’ nin yazgısı olmamalıydı. Cumhuriyet daha az zahmetli bir demokratikleşmeyi yaşayabilirdi. Ama bir çok ülkede görüldüğü gibi, gerçekten çok zahmetli bir gelişme oldu. Türkiye’ye demokratik sisteme inançsız, çabasız ve demagojik yaklaşım kaybettirdi. Demokrasi adına demagojizm hakim oldu. Yani, çıkarlarını demokrasi lafazanlığıyla kotarma, örtbas etme demokrasicilik oyunu olarak çirkince oynandı.

İçinden geçilmekte olan aşama, tam anlamıyla demokratik cumhuriyetin toplumsal zemini, kurumları, yönetimiyle ve gerçek demokratik ideallerle kalıcı bir tarihi sürece yol açacaktır ya da, var olan tekrar olacaktır ki bunun, demagojisinin bile imkanı kalamamıştır. Toplum gerçekten demokrasi ve onun sorunları barışçıl çözme sistemine, olgunlaşmış olarak hazırdır. Partiler epey dersini almıştır. İşlemeyen verimsiz kurumlar açığa çıkmıştır. Sorun çözen yönetimler halkın kesin tercihine ulaşabilirler. Ordu, en hazırlıklı kurum olarak bu süreci demokrasi lehine geliştirmekten yana ama, denetimi de elden bırakmak niyetinde değildir. En ciddi sorun olarak duran Kürt sorunu,  eğer gerillaların ve PKK’nin uygun bir çözüm yaklaşımıyla demokratik sisteme çekilirlerse, bu gerçekten kalıcı bir demokrasi zaferi olacaktır. İslamın, Refah Partisi şahsında sisteme entegre edilmesi önemli oranda çözümlenmiştir.